เรือไม้โบราณสามเสากระโดงกำลังแล่นผ่านผืนทะเลที่ถูกปกคลุมด้วยพายุสุดบ้าคลั่งตัวเรือไม่มีความเร็วสูงหรือขนาดใหญ่โต ท่ามกลางสภาพอากาศโหดร้ายคล้ายกับวันสิ้นโลก เรือไม้ที่ลักษณะบอบบางราวกับใบไม้ปลิวลอยจากต้นกำลังแล่นผ่านคลื่นสมุทรไปอย่างเนิบนาบไร้ภัยอันตราย ไม่มีสัญญาณการโยกเอนแม้แต่น้อยอัลเจอร์·วิลสันยืนตามลำพังบนดาดฟั้าเรือไม้โบราณสายตาจ้องมองคลื่นยักษ์ที่กำลังก่อตัวสูงคล้ายขุนเขา มันกำลังขบคิดในสิ่งใด คงไม่มีใครทราบได้นอกจากตัวมัน“จะวันจันทร์อีกแล้วสินะ…”อัลเจอร์พึมพำจันทร์คือวันแห่งพระแม่ธรณี เป็นจุดเริ่มต้นข้างขึ้นข้างแรมระลอกใหม่ซึ่งส่งผลต่อการเดินเรือ
ทว่า สำหรับอัลเจอร์·วิลสัน วันจันทร์ยังมีความสำคัญอีกประการหนึ่ง มันคือวันนัดหมายชุมนุมไพ่ทาโรต์บนมิติสายหมอกอย่างน้อย เราก็ไม่กลายเป็นคนเสียสติ…ขณะยืนมองท้องทะเลด้วยสายตาเหม่อลอย ลูกเรือที่มีเพียงน้อยนิดคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้และพร้อมกับไต่ถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อม“ท่านบิชอป พวกเรากำลังมุ่งหน้าไปที่ใดกันหรือ?”อัลเจอร์กวาดสายตามองทะเลรอบตัวหนึ่งหน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม“จับกุม ‘ผู้สดับ’ แห่งชุมนุมแสงเหนือ”…พายุเริ่มสงบลง แทรกแทนที่ด้วยหมอกควันสีเทาเต็มบรรยากาศ เรือไม้ประหลาดซึ่งไม่เข้ากับยุคสมัยลำหนึ่งแล่นท่องไปบนคลื่นราบเรียบ บนเรือมีปืนใหญ่เรียงรายหลายกระบอก
เด็กหนุ่มราวแปดเก้าขวบ ผมสีเหลืออ่อน สีหน้าท่าทางกำลังหวาดกลัว รอบตัวมัน
