เต็มไปด้วยกลุ่มโจรสลัดมากหน้าหลายตา บ้างกำลังเมามายไปกับเบียร์ บ้างกำลังเหวี่ยงเชือกเล่นอย่างไร้จุดหมาย และบ้างชกต่อยกันเองด้วยกำปันเปลือยเปล่าเด็กน้อยหันไปมองชายชุดคลุมดำที่กำลังยืนภายใต้เงามืดมันไต่ถามด้วยเสียงค่อย“ท่านพ่อ พวกเรากำลังจะไปไหนหรือ?”ห้าวันก่อนคือวันแรกที่มันได้พบบิดาบังเกิดเกล้า บิดาผู้เรียกตัวเองว่านักผจญภัยหากไม่เพราะภาพวาดสีน้ำมันที่มารดาเหลือทิ้งไว้ หากไม่เพราะสถานรับเลี้ยงเด็กจำเป็นต้องปล่อยตัวเพราะมีหลักฐานครบครัน มันไม่เคยมีความคิดที่จะไปจากเมืองเกิดแม้แต่น้อยอีกฝั่ายที่เรียกตัวเองว่า‘บิดา’นั้นมิได้แตกต่างอะไรจากคนแปลกหน้าชายปริศนายังคงยืนในเงามืด มันเพียงพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
“แจ็ค พ่อจะพาลูกไปยังดินแดนแห่งเทพ ที่นั่นมีอาศรมศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพระผู้สร้างเคยอาศัยอยู่”“อาณาจักรเทพหรือ? แต่มนุษย์ธรรมดาอย่างเรามิอาจย่างกรายเข้าอาณาจักรเทพได้ นอกเสียจากจะได้รับความกรุณา…”แจ็คตัวน้อยถูกสอนสั่งอย่างดีจากผู้เป็นมารดา มันมีความรู้ติดตัวพอสมควร หลังจากได้ยินคำบอกเล่าจากปากบิดา เด็กหนุ่มทั้งประหลาดใจและหวาดกลัวในเวลาเดียวกันบุรุษในเงามืดยังคงยืนที่จุดเดิม มันมีโครงสร้างใบหน้าลุ่มลึกปาก จมูก โหนกแก้มนูนลึกเด่นชัด เป็นใบหน้าที่พบได้ไม่บ่อยนัก ยากจะลืมลงหากเคยเห็นไปแล้วครั้งหนึ่ง ราวกับเป็นประติมากรรมแกะสลักสุดประณีตจากช่างฝีมือชายปริศนายกมือขึ้นปั้อ
