เผื่อว่าจะเกิดเดจาวูและสัมผัสถึงสมุดบันทึกหรือรีเอล·บีเบอร์ได้”“ครับผม”มันหมดภาระไปอีกหนึ่งเรื่อง
ชายหนุ่มกล่าวคำอำลากับดันน์·สมิทและหันหลังกลับภายในใจกำลังนับถอยหลัง…สาม สอง…“เดี๋ยวก่อน”ดันน์ส่งเสียงตะโกนไคลน์หันกลับไปยิ้มหวาน“มีอะไรหรือครับหัวหน้า?”ดันน์กระแอมกลบเกลื่อน ก่อนจะอธิบาย“เอ่อ… ผู้วิเศษสายสนับสนุนใช่ว่าจะปราศจากภัยคุกคาม ต้องมีสักวันที่ปัญหาวิ่งเข้าใส่อย่างมิอาจหลีกเลี่ยง แม้นักทำนายจะมีพลังที่ช่วยให้หลบหลีกการปะทะซึ่งหน้าได้ดี แต่การไม่ประมาทคือสิ่งที่ดีที่สุด พยายามลับคมทักษะยิงปืนให้มากเข้าไว้ รวมถึงหมั่นเพิ่มพลังทางกายภาพด้วยการออกกำลังกาย”“กำลังทำอยู่ทุกวันครับ”
ไคลน์ชี้นิ้วไปทางห้องรับแขก“ผมไปก่อนนะครับ”“ตกลง… เอ่อ เดี๋ยวก่อน”ดันน์เบรกเป็นหนที่สอง มันทำสีหน้าครุ่นคิด“อืม… บางที่ ผมควรจ้างครูฝึกศิลปะปั้องกันตัวให้คุณแต่เรื่องนี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อคุณกลายเป็นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการแล้ว”ไคลน์พยักหน้ารับตามมารยาท จากนั้นก็หันไปถามอย่างระมัดระวัง“มีอะไรอีกไหมครับหัวหน้า?”“ไม่มีแล้ว”เมื่อได้เห็นนัยน์ตาสุดเคลือบแคลงของอีกฝั่าย ดันน์·สมิทรีบส่ายศีรษะยืนยันหนักแน่น“ไม่มีแล้วจริงๆ”
ไคลน์เดินผ่านฉากกันกลับมายังห้องรับแขก มันกล่าวคำอำลากับโรแซนและมาดามโอเรียนน่า ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังสนามยิงปืนเพื่อฝึกซ้อมเมื่อซ้อมเสร็จ ชายหนุ่มเดินทางไปยังสโมสรพยากรณ์ และได้พบกับเจ้าหน้าที่ต้อนรั
