บสาวสวยนามแอนเจลิก้าอีกครั้ง เธอกำลังก้มหน้าอ่านนิตยสารด้วยท่าทีผ่อนคลาย“ครอบครัว…”ไคลน์อ่านออกเสียงในใจ ด้วยไม้ค้ำในมือซ้าย มันเดินเข้าไปทักทายหล่อนด้วยรอยยิ้ม“สายัณห์สวัสดิ์ครับ มาดามแอนเจลิก้า”“สายัณห์สวัสดิ์ค่ะ มิสเตอร์โมเร็ตติ”โดยไม่เร่งร้อน แอนเจลิก้าวางนิตยสารในมือลง เธอลุกยืนและกล่าว“เมื่อวาน หลังจากคุณกลับไปได้ไม่นาน มิสเตอร์กลาซิสมาที่นี่ เขาเพิ่งหายจากอาการปั่วยร้ายแรง”ไคลน์ถอนหายใจโล่งอกขณะยิ้ม
“เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก”เมื่อได้ยินเช่นนั้น แอนเจลิก้าที่แอบสำรวจชายหนุ่มหัวจรดเท้า ลดโทนเสียงลงและไต่ถามด้วยสีหน้าสุดฉงน“มิสเตอร์กลาซิสกล่าวว่า คุณคือที่หมอลึกลับมากๆ เป็นความจริงรึเปล่าคะ?”อะไรนะ?สายตาไคลน์จ้องมองสตรีเบื้องหน้าไม่กะพริบ สีหน้าแฝงความฉงน เป็นนัยว่ามันได้ยินถ้อยคำเมื่อครู่ผิดไปหรือไม่กลาซิสเห็นตนเป็นหมอไปได้อย่างไร?แม้แต่ตัวเรายังไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน…
