ลล์ส่งผ่านมาถึงแก่นจิตใจชายหนุ่มประหนึ่งบทเพลงสุนทรีไคลน์พยายามเพ่งจิตให้รูปทรงของหมวกผ้าไหมชัดเจนที่สุดหลังจากผ่านไปไม่กี่อึดใจ เสียงกระซิบโฮนาซิสเริ่มบางเบาจนไม่ได้ยิน ภาพการมองเห็นที่เคยซ้อนทับจนเบลอ เริ่มประกบกันอย่างสมบูรณ์คมชัด“ดีขึ้นมากแล้วครับ”
ไคลน์ถอนหายใจยาวเมื่อความอลหม่านภายในห้วงความคิดเริ่มสงบนิ่ง มันทดสอบก้มมองลงไปด้านล่าง ภาพทุกอย่างกลับคืนสู่ความปรกติชายหนุ่มขยับแขนขาด้วยความคาดหวังเจือปนสงสัย ก่อนจะเอ่ยปากถาม“ผมทำสำเร็จรึเปล่า? กลายเป็นนักทำนายแล้วหรือยัง?”ลุงนีลล์หยิบแผ่นปรอทที่มีลักษณะคล้ายกระจกเงามาจ่อหน้าไคลน์“ลองมองเข้าไปในดวงตาสิ”ภาพแรกที่เห็นคือไคลน์·โมเร็ตติคนเดิมกำลังสวมหมวกผ้าไหมทรงกึ่งสูง รูปลักษณ์ยังเหมือนเดิมทุกประการ สิ่งเดียวที่แตกต่างจากปรกติ คือเหงื่อไคลที่ชุ่มชโลมใบหน้าราวกับเพิ่งอาบน้ำเสร็จชายหนุ่มเริ่มทำตามคำแนะนำลุงนีลล์ สมาธิทั้งหมดถูกเพ่งไปยังนัยน์ตาสีน้ำตาล จากนั้นก็พบว่าดวงตาของตนลุ่มลึก
กว่าเดิมค่อนข้างมาก ประหนึ่งท้องฟั้ายามค่ำคืนที่สามารถดูดกลืนวิญญาณมนุษย์เข้าไปด้านในเดิมที่ นัยน์ตาสีดำตาลของมันมักคมเข้มคลายสีดำมากอยู่แล้ว การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้จึงแทบไม่เห็นถึงความแตกต่างหากไม่เพ่งพิศอย่างถี่ถ้วน“นี่คือผลกระทบทางกายภาพของพลังจากโอสถ แต่หลังจากเจ้าเรียนวิธีการเข้าฌานและทำความเคยชินกับพลัง สีของนัยน์ตาจะค่อยๆ กลับมาเป็นปรกติในภายหลัง”ลุง
