คลื่นทะเลกระเพื่อมไหว หัวใจของเจียงผิงอันก็เกินสงบมิต่างกัน
“ผู้อาวุโส เซียนจากภพเซียนใช้เวลาเพียงไรจึงมาถึงที่นี่หรือขอรับ? ยอดฝีมือระดับใดจะมากันได้บ้าง?”
เนื่องจากการตื่นขึ้นของหมึกสิบแปดกร ทุกความพยายามก่อนหน้านี้จึงเสียเปล่า จึงต้องเตรียมตัวโดยเร็วที่สุด
เต่าเทวะส่ายหัว “ข้าไม่รู้ ขึ้นกับโชค หากโชคดี พวกเขาก็หาไม่เจอ แต่โอกาสนั้นน้อยยิ่ง”
“หากมีคลื่นพลังระดับเซียนปรากฏในภพ มันจะเกิดปฏิกิริยาพิเศษแผ่ออกมา สามารถตรวจจับได้ง่าย เมื่อครู่หมึกนั่นแผ่ปราณระดับเซียนปฐพี คลื่นปฏิกิริยารุนแรงมาก น่าจะดึงยอดฝีมือเหนือระดับปฐพีมา”
เมื่อได้ยินว่าจะมียอดฝีมือเหนือระดับเซียนปฐพีมา หัวใจของเจียงผิงอันก็สั่นสะท้าน
หากยอดฝีมือระดับนี้มา โอกาสที่ภพแร้นแค้นจะถูกทำลายก็สูงมาก
เขาแค่อยากใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายอย่างเงียบเชียบ แต่ยามนี้กลายเป็นเรื่องเกินเอื้อมไปเสียแล้ว
“ผู้อาวุโส หากเขตหวงห้ามกาลเวลาและเขตหวงห้ามโกลาหลไม่จากไป ทุกผู้จะร่วมมือกันต้านการรุกรานได้หรือไม่ขอรับ?”
เจียงผิงอันไม่อยากเห็นความพินาศของภพแร้นแค้น เขาเกิดที่นี่ญาติมิตรก็อยู่ที่นี่ และเขายังรู้สึกผูกพันกับภพแร้นแค้นมากด้วย
“ร่วมมือ? เจ้าคิดมากไปแล้ว เขตหวงห้ามทั้งสองอยากให้ภพแร้นแค้นพินาศใจจะขาด เพราะยามภพแร้นแค้นถูกทำลาย พวกมันจะได้ดูดซับ ‘แก่นรากฐานปฐมกาล’ มาช่วยพวกมันยกระดับได้
เต่าเทวะพลันแค่นเสียงหึ เงยหน้าขึ้น สายตามองทะลุมิต
