จสมุทรอย่าคิดว่าพวกเจ้าเผ่ามนุษย์มีเซียนแล้วจะย่ามใจได้ เราเผ่าปีศาจสมุทรก็มีเหมือนกัน แข็งแกร่งกว่าเฉียนฮวั่นโหรวผู้เพิ่งบรรลุเซียนของพวกเจ้าเผ่ามนุษย์ด้วย หากไม่อยากตายก็ไสหัวจากที่นี่เสีย”
เจียงเมี่ยวอี สตรีผู้นี้มาท้าทายพวกมันเผ่าปีศาจสมุทรเมื่อสองวันก่อน พวกมันเผ่าปีศาจสมุทรทราบดีว่าสตรีผู้นี้แข็งแกร่งจึงไม่กล้าสู้และถูกสตรีผู้นี้เยาะเย้ยมาสองวัน
มันจึงฉวยโอกาสจากปราณปีศาจทรงพลังของยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามเหวลึกอวดอ้างกู้หน้า คิดจะข่มขวัญสตรีผู้นี้ไปเสีย
เจียงเมี่ยวอีสะพรึงจริงแท้ แต่นางไม่อาจแสดงอาการ “ยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามเหวลึกเกี่ยวกับพวกเจ้าปีศาจสมุทรที่ไหน พูดจายกหางตัวเองไม่อายบ้างหรือไร ข้ายังอายเลย อีกอย่าง ถึงจะแข็งแกร่งแค่ไหน ท่านพ่อข้าก็จัดการได้หมดอยู่ดี”
“ฮ่า ๆ บิดาสวะของเจ้าน่ะนะ? พูดมาได้ไม่อายปาก” ปีศาจสมุทรเสสรวล “ขอบเขตระดับบิดาเจ้ายามนี้ ยอดฝีมือขอบเขตมหายานตนใดของเราเผ่าปีศาจสมุทรก็ฆ่าได้”
เมื่อได้ยินปีศาจสมุทรหยามบิดานางอีกแล้ว เจียงเมี่ยวอีพลันหน้าบูด “ยามนี้ หากไม่ขอขมาบิดาข้า ก็มาสู้กันเสีย ปากกล้าใจฝ่อไม่อายบ้างหรือ? ไสหัวลงทะเลไปลึก ๆ เลยเถอะ!”
“หุบปากไปนางแพศยา ไม่ช้าก็เร็วเราจะฉีกปากเจ้า แล้วให้ทหารปีศาจสมุทรเราเล่นด้วย…”
ปีศาจสมุทรยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ มันก็สัมผัสปราณอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งพุ่งเข้าโอบล้อม ทำให้ปราณทั้งกายมันเกือบจะควบตัวแข็ง เสียงที่