รเอาตัวรอดจากทัณฑ์
เต่าเทวะส่ายหัว “เรื่องนี้ข้าไม่รู้ ข้าบอกเจ้าทุกเรื่องที่ควรบอกแล้ว ภายหน้าเจ้าจะเลือกเช่นไร จะอยู่หรือไป ก็เรื่องของเจ้า”
แล้วเต่าเทวะก็ไม่พูดอะไรอีก ร่างของมันปลาสนาการไป
เจียงผิงอันยืนครุ่นคิดกับที่ถึงความเป็นไปในภายหน้า
นับจากจัดการบรรพชนจระเข้จนเต่าเฒ่าจรจาก กินเวลาเพียงครู่สั้น ๆ
ปราณทรงพลังจากชั่วกาลนี้ทำให้ตัวตนทั่วทั้งโลกหล้าผู้ฝึกตนอกสั่นขวัญแขวน
สิ่งมีชีวิตในละแวกทะเลบูรพาสัมผัสชัดเจนกว่าใคร ปราณน่าสะพรึงกลัวทำให้ทั้งเผ่าปีศาจทะเลบูรพาและทัพขจัดปีศาจทะเลบูรพาร่างสะท้านอย่างเสียขวัญ
จนเมื่อปราณน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นจางหายไป ทุกตัวตนจึงคืนสติ
“ยอดฝีมือระดับเซียน ต้องเป็นยอดฝีมือระดับเซียนแน่ ๆ! มีเพียงยอดฝีมือระดับเซียนเท่านั้นจึงน่ากลัวได้เพียงนี้!” ร่างของปีศาจสมุทรขอบเขตพ้นพิบัติตนหนึ่งสะท้านเทิ้มอย่างเกินควบคุม
“ตัวตนน่าสะพรึงกลัวในเขตหวงห้ามเหวลึกตื่นขึ้นมาแล้วหรือ?”
“เมื่อครู่ทั่วแดนดินสั่นสะท้าน มีคนสู้กับตัวตนจากเขตหวงห้ามเหวลึกอยู่หรือไร? ใครกันแข็งแกร่งจนสู้กับตัวพรรค์นั้นได้?”
ทะเลบูรพาสาดซัดบ้าคลั่ง ทั้งปีศาจสมุทรและทัพขจัดปีศาจล้วนครั่นคร้าม
แม้ปราณน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นจะจางหาย พวกเขาก็ยังไม่กล้าไปตรวจสอบ เว้นแต่จะอยากตาย
ยอดฝีมือจากเผ่าปีศาจสมุทรกล่าวกับเจียงเมี่ยวอีผู้มาท้าทายเสียงเย็น
“ตกใจทำอะไรไม่ถูกแล้วล่ะสิ นี่คือเซียนของเราเผ่าปีศา
