ื่อได้ยินวาทะของเจียงผิงอัน แววตาของเต่าเทวะก็พลันอ่อนลง“เจ้าเหมือนเจ้าเด็กกู่ตี้นั่นเลย ให้ความสำคัญกับความรู้สึกมากเกินไป นี่จะเป็นจุดอ่อนของเจ้า แต่ก็จะเป็นแรงผลักดันให้เจ้าก้าวหน้าต่อเช่นกัน”
เจียงผิงอันผู้นี้แข็งแกร่งกว่าเขตหวงห้ามแฝงเจตนาเหล่านั้นมาก
“เจ้าแข็งแกร่งพอบรรลุเซียน แต่เจ้ายังไม่บรรลุเซียน น่าจะเผชิญสถานการณ์เดียวกับกู่ตี้ เจอทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาเข้าล่ะสิ” เต่าเทวะถามขึ้นกะทันหัน
“ผู้อาวุโสกู่ตี้ก็ต้องเผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาหรือขอรับ?ผู้อาวุโสกู่ตี้รอดจากทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาได้เช่นไรขอรับ!”
เจียงผิงอันตื่นเต้นขึ้นมาทันที จากข้อมูลที่เขามี ขอเพียงเผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวา ความตายก็แทบถูกลิขิตแน่นอน ต่อให้รอดมาได้ก็ยังเป็นได้เพียงเดนเซียน
มิคาดว่าผู้อาวุโสกู่ตี้ก็เผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาเช่นกันแต่ยามนี้กู่ตี้ก็ยังอยู่ สรุปก็คือทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวามิใช่ทางตัน!
สิ่งนี้มอบความหวังให้เจียงผิงอันอีกครั้ง
เต่าเทวะเอ่ยเนิบ ๆ “ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเด็กกู่ตี้นั่นทำได้อย่างไรแต่หลังเขาพ้นพิบัติมาได้ ข้าก็เคยถาม แล้วเขาตอบข้าเพียง‘ศรัทธา’ สองพยางค์”
“ศรัทธา? ความเชื่อมั่นไร้สั่นคลอนหรือขอรับ? หากข้ามีความเชื่อมั่นไร้สั่นคลอน ร่างสีทองในทัณฑ์สวรรค์ลอกความสามารถข้าได้ ก็น่าจะลอกความเชื่อมั่นไร้สั่นคลอนได้เหมือนกันมิใช่หรือขอรับ?”
เจียงผิงอันไม่คิดว่านี่จะเป็นเคล็ดกา
