ไม่เชื่อก็ดูเหงื่อสิ”
เมื่อกล่าวจบ ไคลน์ถอดแจ็คเก็ตพร้อมกับเอี้ยวหลังอันเปียกชุ่มอวดเมลิสซ่าเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อเดินเข้ามาสำรวจในระยะใกล้ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ด้วยความสัตย์จริงนะไคลน์ นายไม่ต้องตื่นเต้นกับการสอบสัมภาษณ์ขนาดนั้นก็ได้ ต่อให้ไม่ได้งานที่มหาวิทยาลัยทิงเก็น แต่ฉันมั่นใจว่า… เอ่อ… นายต้องหางานอื่นที่ดีทำได้แน่”ฉันไม่ได้คิดเรื่องสอบสัมภาษณ์เลยสักนิด…ไคลน์ยิ้มแห้งก่อนขานรับ“เข้าใจแล้ว”มันไม่กล่าวถึง ‘ข้อเสนอ’ จากดันน์ ไคลน์ยังไม่ได้ตัดสินใจว่า มันจะตอบรับคำเชิญของดันน์·สมิทหรือไม่หลังจากจ้องมองไคลน์ครู่หนึ่ง เมลิสซ่ารีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องของเธอ จากนั้นก็เดินกลับออกมาโดยถือวัตถุที่มีรูปร่างคล้าย ‘เต่า’ ไว้ในมือ
วัตถุดังกล่าวถูกประกอบจากเศษเหล็กหลายชิ้น ทั้งเฟืองเหล็กขึ้นสนิม สปริงดีด และสปริงขดหลังจากหมุนสปริงดีดหลายรอบ เมลิสซ่าวางวัตถุดังกล่าวลงบนโต๊ะอ่านหนังสือกึก กึก กึก กึก!แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก!‘เต่า’ ตัวดังกล่าวเคลื่อนที่พลางกระโดดเป็นจังหวะตามกลไกที่กำหนด ใครก็ตามที่ได้เห็นมีย่อมต้องเหลียวมองอย่างสนอกสนใจ“ทุกครั้งที่หดหู่หรือเครียด ฉันจะนำมันออกมาเล่นเพื่อผ่อนคลาย นายก็ลองเล่นดูบ้างสิ ฉันมั่นใจว่ามันได้ผล!”เมลิสซ่าพยายามโน้มน้าวด้วยแววตาเปล่งประกาย ไม่มีพี่ชายใดในโลกปฏิเสธความหวังดีจากก้นบึ้งหัวใจน้องสาวลงไคลน์เดินเข้าไปหา ‘เต่า’ และเฝั้ามองจนกระทั่งกลไ
