ื้น
แข้งขาสั่นกระตุกรุนแรงก่อนจะแน่นิ่งภายในไม่กี่อึดใจดวงตาเบิกโพลงและเหม่อลอย หว่างขามีของเหลวไหลเปียกซึมกางเกงอัลเจอร์ยกร่างชายคนดังกล่าวพร้อมกับเดินมายังกำแพงห้องอีกฝังโครม!มันออกแรงชกใส่กำแพงไม้ โดยฝั่ามือมหึมายังคงคว้าร่างเหยื่อไว้ทั้งอย่างนั้นกำแพงไม้แหลกละเอียดจนเกิดรูโหว่ ฝนเย็นยะเยียบสาดเทเข้ามาในห้องพร้อมกับกลิ่นของทะเลที่คุ้นเคยอัลเจอร์โยนศพเหยื่อออกนอกเรือ ร่างมันปะทะเข้ากับคลื่นที่ใหญ่ยักษ์ราวกับภูเขาสายลมด้านนอกยังคงร้องโหยหวนระงมท่ามกลางความมืดมิด เป็นภาพของธรรมชาติที่น่าสะพรึงกลัวราวกับจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งให้หายไปอย่างถาวร
อัลเจอร์หยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวออกมาจัดแจงเช็ดฝั่ามือขวาจนสะอาด ก่อนจะโยนทิ้งลงทะเลตามหลังไปมันก้าวถอยหลังและรอคอยให้ใครสักคนเปิดประตูเข้ามาอย่างใจเย็นไม่ถึงสิบวินาที่ บุรุษผมทองคนเดิมผลักประตูห้องเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกพร้อมกับเอ่ยปากถาม“เกิดอะไรขึ้น?”“‘กัปตัน’ หนีไปแล้ว”อัลเจอร์ตอบด้วยสีหน้าเฉยชา“ไม่คิดว่าจะยังเหลือพลังผู้วิเศษอยู่อีก”“บ้าจริง!”บุรุษผมทองสบถเสียงค่อย จากนั้นก็เดินมาใกล้รอยแตกบริเวณกำแพงไม้ สายตากวาดมองออกไปด้านนอกเรือ แต่สิ่งที่เห็นมีเพียงคลื่นทะเลและลมฝน“ช่างเถอะ เจ้านั่นก็แค่เศษขยะ”
ชายผมทองกล่าวพลางโบกมือ“แค่พวกเราค้นพบเรือผีสิงแห่งยุค ‘ทูดอร์’ ลำนี้ ก็มากพอจะรับทรัพย์ก้อนโตกันแล้ว”ต่อให้ตัวมันเป็นผู้พิทักษ์สมุทร ก็คงไม่กล้
