กับสวรรค์!”“ปลาสดมาจากท่าเรือ เพียงห้าเพนนีต่อหนึ่งชิ้นเท่านั้น!”
“มัฟฟินและซุปปลาไหลมีรสชาติกลมกล่อมเข้ากันอย่างน่าเหลือเชื่อ!”“เปลือกหอยจ้า! เปลือกหอย!”“ผักสดเก็บจากฟาร์มนอกเมือง ถูกและสดสะอาด!”…พ่อค้าแม่ค้าแผงลอยยืนกระจายขายของเต็มสองฝังถนนสินค้ามีหลากหลายชนิด ทั้งผักสด ผลไม้ รวมถึงอาหารร้อนพวกมันส่งเสียงตะโกนโน้มน้าวผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาในชั่วโมงเร่งด่วนบ้างหยุดเพื่อหาอะไรทานรองท้อง บ้างก็โบกไม้โบกด้วยสีหน้าเคร่งเครียดประหนึ่งยังหางานทำในวันนี้ไม่ได้โจวหมิงรุ่ยลองสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดหนึ่งฟอดใหญ่บรรยากาศแฝงไว้ด้วยกลิ่นหอมฟุั้งของอาหาร ปะปนกับกลิ่นเหม็นหืนจากของเสีย
มือซ้ายกำธนบัตรและปืนลูกโม่แน่นถนัด ศีรษะก้มลงเล็กน้อย มือขวากดปีกหมวกต่ำลง ลำตัวเอนด้านหน้าพร้อมกับรีบเดินแหวกฝูงชนให้พ้นเขตแออัดหัวขโมยมักลอบแฝงตัวในเขตชุมชนเสมอ แถมถนนเส้นนี้ยังมีกลุ่มคนตกงานและยากจนเดินขวักไขว่ รวมถึงเด็กเล็กที่ถูกพ่อแม่บังคับให้เร่ขอทานโจวหมิงรุ่ยกัดฟันจ้ำเท้าจนพ้นจุดที่ผู้คนเดินเบียดเสียด เมื่อรอบข้างบางตาลง มันตัดสินใจเงยหน้าขึ้น หลังเหยียดตั้งตรงสายตากวาดมองสองข้างทางเสียงหีบเพลงถูกบรรเลงอย่างไพเราะ ท่วงทำนองเพลงเป็นไปอย่างเบาสบาย แต่บางครั้งก็อัดแน่นด้วยห้วงอารมณ์เศร้าหมองไม่ห่างจากโจวหมิงรุ่ยคือกลุ่มเด็กเล็กที่สวมชุดเก่าและขาดรุ่งริ่ง สีหน้าพวกมันซีดเซียวเนื่องจากขาดสารอาหารเด็กเหล่านี้ยืน
