ทั่วทั้งถิ่นฐานของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์เงียบกริบ
เจียงผิงอันตรวจสอบที่มั่นย่อยต่าง ๆ ของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์หลายแห่ง ไม่มีจระเข้กลืนสวรรค์ตนใดเหลือรอด พวกมันล้วนถูกสูบพลังจนแห้งเหี่ยว ใบหน้าหวาดผวาไม่อยากเชื่อ
สายลมโชยพัดมา ร่างแห้งกรังสลายเป็นเถ้ากระจายปลิว ทำให้ทั่วบริเวณดูเย็นยะเยือกสุดแสน
เจียงผิงอันมีข้อสันนิษฐานหนึ่งสำหรับการตายของจระเข้กลืนสวรรค์เหล่านี้ และการคาดเดานี้ก็ทำให้เขารู้สึกขนลุกขนพอง
เจียงผิงอันเหินไปยังแดนบรรพชนของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ซึ่งอยู่บริเวณใจกลาง เป็นที่อยู่ของยอดฝีมือในเผ่า
แดนบรรพชนของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์เป็นโลกใบน้อยในมิติแยก ยากจะเข้าถึงในยามทั่วไป แต่หาใช่ปัญหาสำหรับเจียงผิงอันไม่
หลังจากเข้ามาในละแวก เขาก็ใช้กำไลทลายมิติฉีกมิติเข้าสู่แดนบรรพชนของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ทันที
ภายในก็ยังวังเวงไร้ชีวิต มีซากศพของจระเข้กลืนสวรรค์เกลื่อนกลาดทุกที่
และในจุดลึกสุดของแดนบรรพชนมีคลื่นพลังอันแข็งแกร่งสุดขั้วสายหนึ่ง
เมื่อสัมผัสถึงพลังนี้ สีหน้าของเจียงผิงอันก็นิ่งชะงัก
“เจียงผิงอัน บรรพชนผู้นี้ยังมิได้ออกไปหาเจ้า มิคาดว่าเจ้าจะมาหาที่ตายเอง”
หนึ่งเสียงยะเยือกพลันดังขึ้น ศีรษะจระเข้ขนาดมหึมาหลายล้านลี้ปรากฏขึ้น ผิวกายสีเทาหมอง ม่านตาเส้นขีดเย็นชาจับจ้องมาที่เจียงผิงอัน ปราณปีศาจพวยพุ่งกดดันอย่างยิ่ง
บรรพชนจระเข้กลืนสวรรค์ หนึ่งตัวตนน่าสะพรึงกลัวซึ่งเคยเป็นใหญ่ในหน
