ปสามดอกแผ่วมาก แต่นานแล้วก็ยังไม่ดับ เธอจึงอดยิ้มไม่ได้ “เป็นสัญญาณที่ดี”
หญิงสาวประสานนิ้วเข้าด้วยกัน แล้วพลังงานวิญญาณกลุ่มหนึ่งก็แทรกซึมเข้าไปในตัวเวินสือเหนียน
ทว่าก็ถูกหนอนกู่พิษแย่งกินในชั่วพริบตา
กู่พิษเคลื่อนไหวอย่างกระวนกระวาย ทำให้เวินสือเหนียนรู้สึกเจ็บปวดที่ขาอย่างรุนแรง
ริมฝีปากของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาว มือที่อยู่บนเก้าอี้กำแน่น
ถึงเวินสือเหนียนจะไม่พูดอะไร แต่ก็รู้ได้ว่าเขาต้องเจ็บปวดมาก
เฝ่ยไป๋ลู่จึงใช้วิธีการฝังเข็มเพื่อระงับความเจ็บปวด “อดทนหน่อยนะคะ”
เวินสือเหนียนพยักหน้า แสดงว่าเขาเข้าใจ
ต่อมาเฝ่ยไป๋ลู่ก็ควบคุมการเคลื่อนที่ของปราณวิญญาณอย่างระมัดระวังด้วยสีหน้าจริงจัง
ขณะเดียวกันดวงตาสีดำของชายหนุ่มก็เต็มไปด้วยความอดกลั้นและความมืดมิดที่ลึกล้ำ เส้นเลือดที่หลังมือของเขานูนขึ้น
ตอนนี้สิ่งสกปรกค่อย ๆ ซึมออกมาจากรูขุมขน
ภายในสิบนาทีต่อมา เวินสือเหนียนก็ดูราวกับเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ เหงื่อเย็นปกคลุมทั่วร่างจนเปียกชุ่ม
“จบแล้ว” เฝ่ยไป๋ลู่ป้อนน้ำให้เขา และรอให้ร่างกายของเวินสือเหนียนปรับอุณหภูมิลดลง
จากนั้นก็รวบรวมโคลนสีดำที่ไหลลงพื้นเข้าด้วยกัน ก่อนจะใช้ยันต์เผาสิ่งโสโครกเหล่านี้
เวินสือเหนียนมองการกระทำของเธอ แล้วถาม “ตัดเส้นเอ็นล้างไขกระดูกเหรอ?”
“ไม่ใช่” เฝ่ยไป๋ลู่มองเขาเหมือนกับมองคนโง่
คิดอะไรเนี่ย? จะเอาพลังวิญญาณมากมายขนาดไหนมาช่วยสนับสนุนในการตัดเส้นเอ็นล้างไขกระดูกให
