้เขาล่ะ?
เวินสือเหนียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “ถ้าอย่างนั้นนี่คืออะไร?”
เฝ่ยไป๋ลู่ตอบทุกคำถามด้วยรอยยิ้มหวาน แต่ค่อนข้างแฝงความน่ากลัว “ไข่แมลง”
เวินสือเหนียนมอง ‘…ขาคู่นี้ไม่เอาแล้วก็ได้’
เฝ่ยไป๋ลู่ก้มศีรษะเผาโคลนสีดำต่อ เธอลอบยิ้มเบา ๆ
หนอนกู่พิษกำจัดได้ยาก ตอนนี้สามารถทำได้แค่ฆ่าไข่ของมันเพื่อจำกัดการเจริญเติบโต ไม่ให้มันเคลื่อนไหวไปยังส่วนอื่น ๆ เท่านั้น
หลังจากเผาโคลนสีดำเสร็จแล้ว เฝ่ยไป๋ลู่ก็จุดธูปอีกครั้งเพื่อขับไล่อากาศสกปรก
หลังเธอจัดการเสร็จเรียบร้อย เวินสือเหนียนก็ไปอาบน้ำใหม่อีกรอบ แล้วออกมา
ริมฝีปากบางของเขาขาวซีด จนเฝ่ยไป๋ลู่รู้สึกสงสารกับสิ่งที่เขาเพิ่งประสบ
เธอหยิบยันต์สีเหลืองออกมาจากอ้อมแขนสองสามแผ่น แล้วพูดอย่างเอื้อเฟื้อว่า “ยันต์ที่ฉันให้คุณไว้หมดแล้วใช่ไหม? หนึ่งแสนหยวนต่อแผ่น ซื้อหรือเปล่าคะ?”
หากเฮ่อเหลียนเจี๋ยอยู่ที่นี่ เขาจะต้องกระโดดขึ้นมาด่าทอว่าเฝ่ยไป๋ลู่ขูดเลือดขูดเนื้อแน่
ก่อนหน้านี้แผ่นละสามหมื่นหยวนตอนนี้ขึ้นราคาเป็นหนึ่งแสนหยวนแล้ว นี่มันแม่ค้าหน้าเลือดที่ขูดเลือดขูดเนื้อชัด ๆ!
แต่ตอนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเฝ่ยไป๋ลู่คือเวินสือเหนียน
คุณชายสามเวินโอนเงินให้ตรงนั้นทันทีโดยที่ตาไม่กะพริบด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นยอดเงินที่เพิ่มขึ้นในฉับพลัน บนหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่ก็ปรากฏรอยยิ้มลึกซึ้งยิ่ง
เวินสือเหนียนรู้ว่าเฝ่ยไป๋ลู่ไม่ใช่คนละโมบในเงินทอง
การที่เธอขึ้นราคาในครั้งนี้ย่อมต
