้นะ จริงจังหน่อย”
หลี่เยว่เยว่เม้มปาก “ข้าจริงจังมากนะ ลองเทียบพวกเขากับพี่ผิงอันของข้าสิ ก็งั้น ๆ มิใช่หรือ?”
ซ่งฮุ่ยเงียบไป
พูดไปก็ถูกแฮะ
“อุ๊บ~”
เจียงผิงอันเห็นหลี่เยว่เยว่พูดเช่นนี้ด้วยท่าทีเคร่งขรึมอย่างผู้ยิ่งใหญ่ก็อดขำมิได้
ปรากฏว่าแม่หนูนี่กลายเป็นเจ้าสำนักเพียวเหมี่ยวไปแล้ว
ในใจเขาปรากฏภาพยายหนูน้อยหู่นิวขี้มูกโป่งขึ้นอย่างกะทันหัน เทียบกับภาพตรงหน้าแล้วช่างแตกต่างกันเหลือเกิน
รอบทิศเงียบสงัด เสียงหัวเราะของเจียงผิงอันจึงเด่นชัดเหนือใด
เหล่าผู้อาวุโสที่นั่งเรียงกันอยู่หันมองโดยเผลอตัว บริวารผู้ใดกันเสียมารยาท ถึงกับหลุดขำมาได้
ผู้อาวุโสผมแดงกำลังอารมณ์เสีย ว่าจะหันไปลงมีดกับบริวารผู้นี้เสียหน่อย แต่เมื่อเห็นชัดเจนว่าเป็นผู้ใดหัวเราะ เสียงก็พลันชะงักดุจมีศิลาอุดตันในคอ
หลี่เยว่เยว่ซึ่งเดิมนั่งบนบัลลังก์ประธานอย่างขึงขังเบิกตากว้างท่าทีไว้มาดของนางสลายเฉียบพลัน พุ่งเข้าสู่อ้อมแขนเจียงผิงอันทันที
“พี่ผิงอัน!”
ผู้อาวุโสมากมายตกตะลึง ปรากฏว่าเจียงผิงอันมายังสำนักเพียวเหมี่ยวของพวกเขา
“ขออภัยด้วยที่เข้ามาโดยมิบอกกล่าว รบกวนแล้ว” เจียงผิงอันขออภัย
“รบกวนที่ไหน เป็นเกียรติของเราที่ได้ต้อนรับการมาเยือนของเจ้านิกายเจียงต่างหาก” เหล่าผู้อาวุโสต่างพากันลุกขึ้นคารวะ
เจียงผิงอันทุกวันนี้สถานะสูงส่งอย่างยิ่ง เป็นเจ้านิกายเทวมารขุมกำลังสูงสุดของเผ่ามนุษย์ ยืนบนยอดสุดของห่วงโซ่อำนาจของโลกห
