กิจ แต่ว่า…
“ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเธอน่าทึ่งอึนยูริ”
ซอลจีฮูส่ายหัวออกมา
“แต่ว่าในภารกิจนี้เรามีนักเวทย์อยู่แล้ว โดยเฉพาะเขาเป็นนักเวทย์ที่โดดเด่นที่สุดอีกด้วย”
“การมีนักเวทย์สองคนในทีมก็ไม่ได้มีข้อเสียอะไรนี่นา ฉันไม่เป็นตัวถ่วงหรอกนะ”
ซอลจีฮูเงยหน้าขึ้น
“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”
ทันใดนั้นน้ำเสียงของเขาก็เบาลงไป
“นั่นมันไม่ใช่ปัญหา”
อึนยูริที่ชะโงกหน้าเข้ามาเพื่อฟังสิ่งที่เขาพูดให้ชัดจู่ๆก็ตัวสั่นขึ้น
สีหน้าของซอลจีฮูได้เปลี่ยนไปอย่างกระทันหัน ดวงตามึนเมาที่กำลังเปล่งประกายสีน้ำเงินกำลังจ้องมองเธออยู่
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่อึนยูริได้เห็นสีหน้าอื่นของซอลจีฮู
“ในตอนนี้ดาวแห่งความโลภคือชายที่อยู่ในจุดสูงสุดของนักเวทย์ และเป็นผู้บริหารที่เทพได้เลือกเอาไว้”
“…ค่ะ”
“แม้กระทั่งคนแบบเขาก็ยังไม่ใจไม่ได้เลยว่าเขาจะรอดหรือเปล่า… นี่แหละคือความโหดร้ายของภารกิจนี้”
“…”
“คุณอึนยูริ คุณคิดว่าคุณจะทำได้ดีกว่า… ไม่สิ ทำได้เท่าเขาหรือเปล่า?”
อึนยูริไม่อาจจะตอบกลับมาได้
ถึงว่าเธอจะเป็นอัจฉริยะในด้านเวทมนต์ก็จริง แต่ว่ามันก็ยังอีกยาวไกลกว่าเธอจะไปเทียบกับฟิลิปส์ มูเลอร์ได้
“…ไม่”
อึนยูริตอบกลับเบาๆ
“ใช่ไหมล่ะ?”
อึนยูริได้คลายสีหน้าออกมา และยิ้มขึ้น
ค่อยๆฝึกฝนเรียนรู้ต่อไป ในอนาคตต่อให้เธอไม่อยากไป ฉันก็จะพาเธอไปด้วยเอง”
หลังพูดแบบนี้สุดท้ายแล้วเขาก็เอามือออกมาจากกระเป๋า
“พูดไปแล้วก็นะ!”
ตึง! เขาได้วางบางอ
