เมื่อฟังวาทะของพนักงานทั้งสอง เหมียวเสียกับพวกต้าเฮยล้วนหันมองเจียงผิงอันเป็นตาเดียว
ต้าเฮยและเอ้อร์ไป๋เผยสีหน้าไม่อยากเชื่อ
เดิมที พวกมันคิดว่าเจียงผิงอันผู้มีร่างเช่นปุถุชนแต่ทัดเทียมเซียนผู้นี้เป็นคนจากสำนักเซียนระดับสุดยอดสักแห่ง มิคาดว่าจะมาจากภพล่าง!
เจียงผิงอันผู้นี้เติบโตเพียงนี้ในสถานที่ซึ่งกฎเต๋าเซียนไม่สมบูรณ์ได้อย่างไรกัน? เจ้านี่ต้องมีความลับอยู่แน่ ๆ
เจียงผิงอันมิคาดเลยว่าหลังจากเจ้าเฒ่าชิวซื่อผิงหนีออกจากสำนักเซียนอวี่หวง เขาจะกลับมายังภพบุกเบิกแล้วล้อมโจมตีศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลาน
“เมืองนี้มีค่ายกลเคลื่อนย้ายสู่แคว้นชางหลานหรือไม่?” เจียงผิงอันถามรัวเร็ว
หากศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลานถูกทำลาย เสี่ยวเซียงเป็นอะไรไป เขาจะทำให้ชีวิตของผู้ล้อมโจมตีทั้งหลายย ่าแย่กว่าตาย!
“มี… มีค่ายกลเคลื่อนย้ายขอรับ อยู่ตรงนั้น…” พนักงานชี้ทิศหนึ่งด้วยนิ้วสั่น ๆ
เจียงผิงอันปลาสนาการจากที่ในพริบตา
เมื่อเห็นความเร็วอันน่าสะพรึงกลัวของเจียงผิงอัน พนักงานทั้งสองก็ร่างสะท้านกันอีกครั้ง ปรากฏว่าชายผู้นี้ก็เป็นสุดยอดฝีมือ
เหมียวเสียตามเขาไปทันที
ก่อนจาก ต้าเฮยกลืนผลึกเซียนทั้งหมดที่เจียงผิงอันทิ้งไว้“สามัญชนสวะ มีสิทธิ์อะไรได้ใช้ผลึกเซียน”
มันดูแคลนมนุษย์อยู่ในใจ และแน่นอนว่าดูแคลนตัวตนใด ๆ ในภพเซียนด้วย
ใช้เวลาเนิ่นนานกว่าพนักงานทั้งสองซึ่งคุกเข่าบนพื้นจะกล้าลุกขึ้น อาภรณ์ด้านหลังของพ
