่ครึ่งขวดน้ำของเขา
เย่เทียนมองไปที่หินย้อยและของเหลวสีขาวที่ค่อยๆสะสมอยู่ด้านบนผนังถ้ำ ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงบางอย่าง
“ด้วยความเร็วที่มันหยดลงมา น่าจะสามารถเก็บของเหลวนี้ได้มากกว่าหนึ่งร้อยหยดต่อวัน แต่เราไม่มีเวลามากขนาดนั้น และอีกอย่างสิ่งนี้ก็ไม่สามารถปล่อยให้ศิษย์พวกนั้นได้มันไป เราจำเป็นต้องทำลายมันทิ้งก่อน!”
เย่เทียนพึมพำพร้อมตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
จากนั้นเขาก็ใช้ดาบเหล็กในมือฟันไปที่หินย้อย หินย้อยบนผนังถ้ำทั้งหมดถูกทำลายอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็เดินวนไปรอบๆปกปิดลบร่องรอยภายในสถานที่แห่งนี้
“การที่ถ้ำนี้สามารถผลิตของเหลวล้ำค่าเช่นนี้ได้ แสดงว่าอาจจะมีสมบัติบางอย่างอยู่ในชั้นหิน แต่ชั้นหินนี้มันแข็งเกินไป ในตอนนี้เราคงทำลายมันไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นค่อยกลับมาสำรวจมันภายหลัง!”
เย่เทียนส่ายหัวด้วยความเสียดาย
หลังจากลบร่องรอยของตนแล้ว เย่เทียนก็ควักลูกตาของงูหลามใบไม้เขียว และหันหลังออกจากถ้ำไป
ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีหลังจากเย่เทียนจากไป ศิษย์กลุ่มหนึ่งก็ไล่ตามรอยเลือดของอสูรงูจนมาถึงบริเวณถ้ำ
เมื่อพวกเขาเดินลึกลงไปในถ้ำพวกเขาก็ต้องตกตะลึงไปในทันที
“มันตายแล้ว!”
ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“บ้าเอ๊ย มีคนควักลูกตาของมันออกไปก่อนพวกเราจะมาถึงก้าวหนึ่ง นั่นมันมีมูลค่าถึง 1,000 คะแนน!” โม่เฉ่าเป่ยพูดออกมาด้วยความโกรธ
ศิษย์คนอื่น ๆ ก็โกรธเช่นกัน ในการเผชิญหน้ากับอสูรงูตัวนี้ทำให้พ
