ด ใครเป็นคนรับผิดชอบจดหมายของฉัน ถ้าพบว่ามีจดหมายสูญหายหรือถูกดักไว้ ให้รายงานทันที ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”หลังวางสาย หลี่เจียเฟิ่งยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินออกมาที่ม้านั่ง สายตาเขาสบกับอันจิ่วเม่ยที่นั่งรออยู่ รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าของเธอขณะนั่งเล่นกับลูกหมาที่ผ่านมาใกล้ ๆ
หลี่เจียเฟิ่งถอนหายใจเบา ๆ ในใจเขาคิดว่า ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวกับศัตรูของภรรยาเขา ก็คงไม่น่าแปลกใจ เพราะถึงเธอจะดูอ่อนหวานแต่เขารู้ดีว่าภายใต้รอยยิ้มและท่าทางสงบเรียบนั้นคือความแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว“เสร็จแล้วเหรอคะ?” อันจิ่วเม่ยถามเมื่อเห็นเขาเดินมา“อืม เสร็จแล้ว” หลี่เจียเฟิ่งตอบพร้อมกับเอาขาตั้งจักรยานขึ้น“ขึ้นมาเถอะ เดี๋ยวเรากลับกัน”ระหว่างทางกลับหมู่บ้าน อันจิ่วเม่ยนั่งซ้อนท้ายจักรยาน พลางเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอตลอดสองปีที่ผ่านมา“ตอนแรกฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงเลยค่ะ แต่พอได้ลองทำอะไรด้วยตัวเอง มันก็เหมือนมีอะไรให้เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ฉันตั้งใจว่าปีหน้าจะลองสอบเข้ามหาวิทยาลัยดู”หลี่เจียเฟิ่งปั่นจักรยานไป ฟังไปอย่างตั้งใจ “สอบมหาวิทยาลัยเหรอ? เธอจะเรียนด้านไหนล่ะ?”“คงเป็นด้านการจัดการค่ะ ตอนนี้ฉันกับลู่เหอกำลังวางแผนจะสร้างโรงงานเล็ก ๆ ในหมู่บ้าน พัฒนาไปเรื่อย ๆ แต่ยังต้องเรียนรู้เกี่ยวกับการบริหารธุรกิจอีกเยอะ” อันจิ่วเม่ยตอบด้วยน ้าเสียงมุ่งมั่นหลี่เจียเฟิ่งยิ้มบาง เขาอดชื่นชมในควา
