่าการอยู่กับปัจจุบันสำคัญกว่า เธอไม่จำเป็นต้องยึดติดกับอดีตอีกต่อไป เพราะชีวิตในนิยายต้นฉบับได้เปลี่ยนไปแล้วอันจิ่วเม่ยนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ เธอเข้าใจดีว่าการใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันสำคัญกว่า เธอไม่จำเป็นต้องยึดติดกับอดีตอีกต่อไป เพราะเส้นทางชีวิตในนิยายต้นฉบับได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วหลี่เจียเฟิ่งมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน ก่อนพูดต่อด้วยน ้าเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความเศร้า “ส่วนครอบครัวของเธอ…พวกเขาไม่มีใครเหลือแล้ว…”เขาอธิบายให้ฟังถึงสิ่งที่เขาไว้วานเพื่อนให้สืบเกี่ยวกับต้นตระกูลของอันจิ่วเม่ย และได้ทราบว่า ตระกูลทางสายเลือดแท้ของเธอเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เคยรุ่งเรือง แต่กลับถูกลอบสังหารจนสิ้นในช่วงที่ประเทศเผชิญกับความโกลาหลในอดีตอันจิ่วเม่ยพยักหน้ารับคำ แม้ข้อมูลที่ได้รับจะหนักหนา แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกเศร้าใจนัก เพราะเธอไม่มีความผูกพันกับครอบครัวนั้น ในเวลานี้ เธอคืออันจิ่วเม่ยคนใหม่ คนที่ได้มาเกิดใหม่ในโลกนี้พร้อมโอกาสที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งหลี่เจียเฟิ่งจ้องเธอด้วยสายตาจริงจัง เขาทักทวงคำตอบ “แล้วคำตอบของฉันล่ะ?”
อันจิ่วเม่ยหน้าแดงแปร๊ดเมื่อรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร “เอ่อ…คุณหมายถึงอะไรนะ?”หลี่เจียเฟิ่งยิ้มบาง ก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบริมฝีปากเธอเบา ๆอันจิ่วเม่ยถึงกับตัวแข็งทื่อ ความใกล้ชิดนั้นทำให้เธอทั้งเขินทั้งอึ้งหลี่เจียเฟิ่งกระซิบถามอีกครั้ง “เธอยินดีที่จะเป็นภรรยาฉันไปตล