ระวัง แล้ววิ่งออกจากตรอกทันที ฝีเท้าของเขาหนักแน่นและรวดเร็วราวกับว่าความล่าช้าเพียงเสี้ยววินาทีอาจหมายถึงชีวิตของเธอ
ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เงาร่างของต้าหวังและนายตำรวจอีกหลายคนก็ปรากฏขึ้นที่ปลายตรอก ต้าหวังร้องเรียกด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพของทั้งคู่“เจียเฟิ่ง! เกิดอะไรขึ้น!?”หลี่เจียเฟิ่งไม่หยุดวิ่ง เขาตะโกนตอบทั้งที่หายใจแรง “จิ่วเม่ยต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้!”ต้าหวังที่เห็นสภาพของอันจิ่วเม่ยรีบตะโกนบอกคนของเขา“กระจายกำลังไปจับคนร้าย! เจียเฟิ่งรถจอดอยู่ข้างหน้า”หลี่เจียเฟิ่งพยักหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเร่งฝีเท้าพ้นจากตรอกมาถึงทางออก ที่นั่นเขาเห็นรถของต้าหวังจอดรออยู่เรียบร้อย ต้าหวังรีบก้าวลงมาเปิดประตูหลังให้ทันที“ขึ้นมาเร็ว!” ต้าหวังเอ่ยเร่งด้วยน ้าเสียงจริงจังหลี่เจียเฟิ่งก้าวขึ้นรถอย่างรวดเร็ว เขานั่งลงบนเบาะหลังอย่างระมัดระวัง พร้อมทั้งประคองร่างของอันจิ่วเม่ยไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม ต้าหวังปิดประตูแล้วรีบตรงไปยังตำแหน่งคนขับ จากนั้นเขาเร่งเครื่องออกไปทันที เสียงล้อรถบดกับถนนดังขึ้นสะท้อนความร้อนรนในสถานการณ์นั้นไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาล ทีมแพทย์และพยาบาลรีบเข็นเตียงคนไข้เข้ามารับตัวอันจิ่วเม่ยทันที หลี่เจียเฟิ่งที่ยังอุ้มเธออยู่ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ เขาก้าวตามไปจนถึงหน้าห้องฉุกเฉิน
“คุณต้องรอข้างนอกค่ะ!” พยาบาลพูดเสียงเข้มแต่สุภาพ
