าเลยนะ วันนี้เอาแบบใหม่มาส่งอีกหรือเปล่า?”“ใช่ค่ะลุง วันนี้ฉันตั้งใจเอาแบบใหม่มาส่งให้พี่ซินหรง” อันจิ่วเม่ยตอบยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังอาคารเมื่อมาถึงห้องทำงานของพานซินหรง หัวหน้าโรงงานที่เป็นผู้หญิงเก่งและเฉียบขาด อันจิ่วเม่ยเคาะประตูเบา ๆ เพื่อไม่ให้รบกวน“สวัสดีค่ะพี่ซินหรง” เธอเอ่ยด้วยน ้าเสียงสุภาพพานซินหรงที่กำลังตรวจงานอยู่เงยหน้าขึ้นจากเอกสารด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “สหายอัน มาแล้วเหรอ?”“ค่ะ ฉันเอาแบบเสื้อผ้ามาส่งให้ค่ะ” อันจิ่วเม่ยพูดพร้อมหยิบแบบออกจากกระเป๋า แล้ววางลงบนโต๊ะอย่างเรียบร้อยพานซินหรงรับแบบไปพิจารณาด้วยสีหน้าตั้งใจ เมื่อพลิกดูครบทุกหน้า เธอเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้ “แบบพวกนี้น่าสนใจมาก ฉันเชื่อ
ว่าตลาดต้องชอบแน่ ๆ เหมือนผลงานก่อนหน้านี้นั่นแหละ เธอทำได้ดีมากจริง ๆ สหายอัน”คำชมจากพานซินหรงทำให้อันจิ่วเม่ยรู้สึกภูมิใจ เธอยิ้มรับด้วยความถ่อมตัว “ขอบคุณค่ะ ฉันจะพยายามต่อไป”“ขอบคุณค่ะ” อันจิ่วเม่ยยิ้มตอบอย่างถ่อมตัวพานซินหรงเก็บแบบเสื้อผ้าไว้ในแฟ้ม ก่อนจะพูดขึ้นอย่างครุ่นคิด “ว่าแต่… ฉันไม่ได้เจอรองหัวหน้ากงหยางซื่อมาพักใหญ่แล้วเธอรู้ไหมว่าเขาไปไหน?”อันจิ่วเม่ยนิ่งไปเล็กน้อย เธอเองก็สังเกตเหมือนกันว่ากงหยางซื่อไม่ได้โผล่มาหาเรื่องเธอเหมือนที่เคย“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่ฉันแปลกใจเหมือนกันที่ไม่เห็นเขามาสักพักแล้ว” เธอตอบด้วยน ้าเสียงเรียบ ๆพานซินหรงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเล่า “จริง
