้ากันเยอะมาก” ฟางหรูพูดด้วยน ้าเสียงภูมิใจ“ฉันดีใจที่พี่ฟางหรูมีรายได้เพิ่มขึ้นค่ะ” อันจิ่วเม่ยตอบพร้อมรอยยิ้มฟางหรูเดินไปหยิบสมุดโน้ตที่มีรายการสั่งเสื้อผ้าออกมาส่งให้“นี่คือรายการที่มีคนสั่งไว้ มีประมาณสิบชุด คงต้องใช้เวลาพอสมควรเลย”อันจิ่วเม่ยกวาดตามองรายการในสมุด แม้สิบชุดจะเป็นงานที่ใช้กำลังคนไม่น้อย แต่สำหรับเธอที่มีทั้งเครือข่ายและทักษะ ก็ไม่ใช่เรื่องยาก“ฉันคำนวณดูแล้วค่ะ รายการนี้ใช้เวลาประมาณสองสัปดาห์เดี๋ยวฉันจะส่งชุดทั้งหมดมาให้พี่ฟางหรูตามกำหนด”“สองสัปดาห์เหรอ? ได้เลยจิ่วเม่ย ลูกค้าของฉันไม่มีปัญหากับการรออยู่แล้ว” ฟางหรูพยักหน้าด้วยความมั่นใจก่อนหน้านี้ อันจิ่วเม่ยได้ติดต่อกับหลันฮวา ช่างตัดเย็บฝีมือดีในโรงงานผ้า เพื่อขอความช่วยเหลือ หลันฮวาตกลงช่วยตัดเย็บเสื้อผ้าสำหรับออเดอร์ของเธอ โดยมีค่าแรงพิเศษ หรือบางครั้งหลันฮวาก็จะได้รับส่วนลดในการซื้อเสื้อผ้าที่ตัดเองจากโรงงาน“งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะพี่ฟางหรู แล้วเจอกันครั้งหน้าค่ะ”
ฟางหรูลุกไปหยิบถุงลูกอมส่งให้ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น พลางพูดด้วยน ้าเสียงอ่อนโยน “เดินทางดี ๆ นะจิ่วเม่ย ไว้เจอกันอีกนะ!”อันจิ่วเม่ยเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะก้าวออกจากบ้านของฟางหรูพร้อมกับความรู้สึกเบาใจ จากนั้นจึงปั่นจักรยานตรงกลับบ้านทันทีระหว่างทาง เธอคิดถึงงานที่ต้องทำในวันถัดไป เธอตั้งใจไว้ว่าครั้งหน้า เมื่อเอาผ้ากับแบบเสื้อมาให้หลันฮวา เธอถึงจะแวะไปหาลู่เ
