อยู่ใต้ต้นไม้ เขาเดินเข้าไปหาและหยุดห่างจากเธอสามเมตร ถามว่า “สหายหลัวลี่เซียนต้องการพบผมมีอะไรหรือเปล่าครับ”ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็แต่งงานแล้ว ส่วนหลานผู้บังคับบัญชาการทหารภาคเหนือยังโสด การพบกันดึก ๆ แบบนี้ก็ไม่ค่อยดีนัก หลี่เจียเฟิ่งรู้สึกต่อต้านอยู่ในใจ ดังนั้นน ้าเสียงจึงไม่ค่อยดีนักหลัวลี่เซียนมองชายที่อยู่ห่างจากเธออย่างหลงใหล เธอไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้ เพราะรู้ดีว่าถ้าเธอเดินเข้าไป หลี่เจียเฟิ่งก็จะถอยหลังไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่ไม่มีความหมายแบบนั้นสายตาของเธอดูไม่บริสุทธิ์เอาเสียเลย หลี่เจียเฟิ่งแม้จะเป็นผู้ชายตรง ๆ ก็ยังรู้สึกอึดอัดที่ถูกมองแบบนั้น เขาจึงพูดอีกว่า “ถ้าไม่มีอะไร ผมขอตัวกลับก่อนนะ”เขาเพิ่งกลับมาจากการฝึก ต้องรีบพักผ่อน“เดี๋ยวก่อน ฉันมีธุระจะคุยกับคุณ”ต่อหน้าหลี่เจียเฟิ่ง เสียงของหลัวลี่เซียนนุ่มนวลราวกับจะบีบน ้าหวานออกมาได้ เธอเอ่ยปากอย่างออดอ้อน “คุณแต่งงานกะทันหัน ฉันก็เลยไม่ทันได้เตรียมอะไร นี่เป็นของขวัญแต่งงานที่ฉันอยากมอบให้คุณกับภรรยา หวังว่าคุณจะรับไว้”
เธอหยิบกล่องดนตรีออกมา ใหม่และประณีตมาก หลี่เจียเฟิ่งมองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาไม่ถูกแต่คิดว่าตัวเองไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ การที่เธอให้ของขวัญแต่งงานดูจะไม่เหมาะสมนัก เขาจึงกล่าวว่า “ขอบคุณมากแต่ไม่ต้องให้ของขวัญหรอก ผมไม่ได้เชิญคนในกองทัพมาร่วมงานแต่งงาน ก็ไม่ควรรับของขวัญ”หลัวลี่เซียนร้อนใจ “กล่
