ฟางเจียวเหม่ยมองหมิ่นเหลียนซินจากไปด้วยสายตาเต็มไปด้วยความแค้นเมื่อหมิ่นเหลียนซินต้องไปหาอันจิ่วเม่ยอยู่แล้ว ทำไมเมื่อครู่ถึงไม่ไปด้วยกันล่ะ?หมิ่นเหลียนซินมีความสัมพันธ์ที่ดีกับอันจิ่วเม่ย และเธอยังนำของมาด้วย อันจิ่วเม่ยต้องตกลงให้เธอมีตำแหน่งในโรงงานเต้าหู้แน่นอน นี่หมิ่นเหลียนซินแค่ทนเห็นเธอดีไม่ได้ จึงจงใจทำแบบนี้กับเธอ!ตามความสัมพันธ์ของอันจิ่วเม่ยกับหมิ่นเหลียนซิน บวกกับการที่หมิ่นเหลียนซินนำของขวัญมาเอาใจอันจิ่วเม่ย อันจิ่วเม่ยต้องจัดการให้หมิ่นเหลียนซินเข้าทำงานในโรงงานแน่ ๆตอนนี้พวกยุวชนคนอื่น ๆ ไม่อยากทำงานกับเธอ ต่อไปเธอต้องทำงานคนเดียว จะไม่มีใครช่วยเธอแล้วคิดแบบนี้แล้ว เธอยิ่งรู้สึกเสียใจมากขึ้นเมื่อหมิ่นเหลียนซินมาถึงบ้านของอันจิ่วเม่ยประตูถูกล็อกไปแล้วโชคดีที่ได้ยินเสียงของหมิ่นเหลียนซิน อันจิ่วเม่ยออกมาเปิดประตูด้วยรอยยิ้ม“เข้ามานั่งสิ ฉันจะให้เต้าหู้ยี้กลับไปด้วย”
เปิดประตูแล้ว ไม่ถามด้วยซ ้าว่าหมิ่นเหลียนซินมาทำอะไร เธอหมิ่นเหลียนซินเข้าไปเลยหมิ่นเหลียนซินก็ไม่เกรงใจ ตอบรับแล้วตามอันจิ่วเม่ยไปเอาเต้าหู้ยี้ พร้อมกับมอบนมผงที่เธอนำมาให้อันจิ่วเม่ย“นี่เป็นของที่แม่ฉันส่งมาให้ ที่นี่หาซื้อยาก ฉันเลยคิดจะเอามาให้คุณบ้าง คุณกับคุณย่าสามารถชงดื่มได้”นมผงในตอนนี้คุณภาพดีมาก ไม่มีสารเจือปนอื่น เป็นนมวัวแท้ๆ ที่ร้านสหกรณ์ก็ไม่มีขายอันจิ่วเม่ยรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เธอมีนมผง
