อก็ไม่ได้กินอาหารที่มีน ้ามันมานานแล้ว คราวนี้ได้กินเนื้อถึงสองจาน เธออยากจะกลืนทั้งลิ้นเข้าไปด้วยไม่มีเวลามารู้สึกผิดอีกต่อไปเมื่อรู้ตัวอีกที อันหนิงเหอก็กินอาหารมื้อใหญ่ที่กองสูงจนหมดแล้ว เธอเอาน ้าซอสเนื้อวัวและหมูตุ๋นเนื้อนุ่มผัดคลุกกับข้าวแถมด้วยผักกาดขาวผัดเปรี้ยวหวานเพื่อช่วยลดความมัน ช่างเป็นความสุขที่สุด
เธอเรอด้วยความเขินอาย แล้วพูดกับอันจิ่วเม่ยว่า “อาหารของร้านอาหารของรัฐนี้อร่อยมากจริง ๆ…”อันจิ่วเม่ยหัวเราะคิกคัก พลางคิดในใจว่า แน่นอนอยู่แล้ว อาหารอร่อยขนาดนี้ต้องเป็นฝีมือของพ่อครัวใหญ่ที่มากประสบการณ์ หากไม่มีฝีมือจริง คงไม่สามารถทำให้เธอติดใจได้ถึงเพียงนี้ ถึงขั้นที่ทุกครั้งที่มาธุระในเมือง เธอจะต้องแวะมากินที่ร้านนี้เสมอ“ป้าคะ หนูก็ใกล้จะกินเสร็จแล้ว รบกวนป้าไปซื้อข้าวมาเพิ่มอีกสองชาม แล้วก็ขอกล่องข้าวมาสองใบด้วยนะคะ เราจะได้แพ็คอาหารที่เหลือกลับไปให้ลุงกับพี่ชายค่ะ”อันจิ่วเม่ยยังมีข้าวเหลืออีกครึ่งชาม ส่วนป้าหนิงเหอกินเสร็จนานแล้ว เธอไม่อยากให้ป้าต้องนั่งรอเฉย ๆ จึงหางานเล็ก ๆ ให้ทำแทน“ได้ ๆ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลย!” ป้าหนิงเหอรีบตอบรับด้วยความกระตือรือร้นกินอิ่มดื่มหนำ อันหนิงเหอรู้สึกว่ามีแรงทำอะไรมากขึ้น เธอวิ่งไปต่อแถวที่หน้าต่างเพื่อซื้อข้าวและขอกล่องข้าว เมื่อกลับมาอันจิ่วเม่ยก็กินเสร็จแล้ว ยังเหลืออาหารในชามอีกมาก พวกเธอแพ็คทั้งหมดเพื่อเอากลับไปให้ลูกชายและสามีข
