“การผ่าตัดประสบความสำเร็จอย่างมาก ย้ายไปพักที่ห้องพักคนไข้ทั่วไปแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ ภายในสองชั่วโมงก็น่าจะฟื้น”“ขอบคุณคุณหมอมากค่ะ!”อันจิ่วเม่ยรู้สึกดีใจมาก ลูกชายป้ารักษาขาหายแล้ว ชาตินี้เขาจะไม่ต้องเป็นคนขาเป๋อีกต่อไป และสามารถมีอนาคตที่ดีกว่าเดิมได้ในหนังสือเขียนไว้ว่าฉีหลิวเหว่ยเป็นคนมีหัวทางธุรกิจมากหลังจากขาเป๋แล้วไม่สามารถทำงานหนักได้ จึงเริ่มศึกษาเรื่องธุรกิจภายหลังยังกลายเป็นเศรษฐีหมื่นหยวนด้วยแต่เพราะสาเหตุที่ขาเป๋ ทำให้หลายอย่างไม่สามารถทำได้อย่างเต็มที่ ถึงแม้จะร ่ารวยขึ้นมาได้ แต่ธุรกิจก็ไม่ได้ใหญ่โตมากนักส่วนชาตินี้ ด้วยความช่วยเหลือของอันจิ่วเม่ย เขาไม่ต้องขาเป๋คิดแบบนี้แล้ว เธอก็รู้สึกดีใจแทนเขา นี่ก็เป็นอีกวันที่ได้ช่วยเหลือตัวละครที่เป็นเหยื่อในหนังสือส่วนอันเหอหนิงกับสามีเแค่หาที่ว่างในโรงพยาบาลนั่งงีบหลับสักครู่ ไม่ได้ฟุ่มเฟือยถึงขั้นไปพักที่โรงแรม ส่วนอันจิ่วเม่ยก็ตรงไปที่ห้องผู้ป่วยเพื่อเฝ้าฉีหลิวเหว่ย เผื่อว่าเขาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นใครจะได้ไม่กังวล
ฉีหลิวเหว่ยตื่นขึ้นมาเพราะความหิว หลังจากที่เขาหมดสติก็ไม่ได้กินอะไรเลย ยาสลบหมดฤทธิ์ไม่นานเขาก็รู้สึกตัว เมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แปลกหน้าก็รู้สึกไม่สบายใจ แต่แล้วก็เห็นอันจิ่วเม่ยนั่งถักไหมพรมอย่างสบายใจอยู่ข้างเตียงเมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว อันจิ่วก็เงยหน้าขึ้นมอง เห็นว่าเขาตื่นแล้วก็ยิ้มกว้างทันที
