อันจิ่วเม่ยก็หันมาปลอบใจว่า “คุณป้า ตอนนี้การช่วยคนสำคัญที่สุด ฉันเอาเงินมาด้วยแล้ว พวกลุงกับป้าไม่ต้องกังวลนะ”“ขอบคุณมากนะจิ่วเม่ย พวกเราจะคืนเงินให้เธอโดยเร็วที่สุด”อันหนิงเหอรู้สึกซาบซึ้งจนน ้าตาคลอ แต่เดิมเธอไม่ได้หวังอะไรเลย คิดว่าอันจิ่วเม่ยให้ยืมเงินพวกเขาไปยี่สิบหยวนก็ดีมากแล้วแถมวันนี้ยังมาช่วยแต่เช้าแค่นี้ก็ถือว่าเยอะมากพอแล้ว ไม่คิดว่าเธอจะเตรียมเงินมาจ่ายค่าผ่าตัดและค่ารักษาพยาบาลด้วย น ้าใจนี้ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรดี“คุณหมอ ช่วยจัดการผ่าตัดให้ด้วยครับ พวกเราจะรักษา”ฉีหลิวเหว่ย เป็นลูกชายคนโตและเป็นเสาหลักของครอบครัวในตอนนี้ ถ้าเขาพิการจริงๆ ครอบครัวนี้ก็ยากที่จะลุกขึ้นมาได้อีกดังนั้นในเมื่อมีเงื่อนไขพร้อม แม้จะติดหนี้บุญคุณอันจิ่วเม่ยมากพวกเขาก็ยังเลือกที่จะรักษา ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าขาของลูกชายส่วนหนี้ที่ติดค้างอันจิ่วเม่ยก็ค่อย ๆ ใช้คืนไปคุณหมอพยักหน้า เรียกพยาบาลสองคนมาเข็นฉีหลิวเหว่ยเข้าห้องผ่าตัด“ป้าค่ะ การผ่าตัดต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง ที่นี่มีหนูเฝ้าอยู่ก็พอป้ากับลุงเขยรีบไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะค่ะ”
ทั้งสองคนรู้สึกเกรงใจที่จะทิ้งภาระให้อันจิ่วเม่ย เธอจึงบอกว่าเดี๋ยวพี่ชายตื่นมาก็ต้องให้พวกเขาดูแล ทั้งสองคนลังเลอยู่หลายครั้งก่อนจะไปพักผ่อนอันจิ่วเม่ยเดินไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลก่อนอย่างไม่ลังเล เพราะเธอเพิ่งได้รับค่าต้นฉบับจากหัวหน้าโรงงานเสื้อผ้า การจ่ายเงินครั้งนี้จึงไม่
