ขาวของหมอ แล้วมองมือดำคล ้าของตัวเองสุดท้ายก็ไม่กล้ายื่นมือออกไปหมอเข้าใจความรู้สึกของญาติผู้ป่วยดี จึงไม่ถือสา และตอบอย่างมั่นใจ
“พวกคุณพามาทัน ยังรักษาได้ แต่ต้องผ่าตัดแล้วพักฟื้นที่โรงพยาบาล ค่าผ่าตัดและค่ารักษาพยาบาลอาจจะแพงหน่อยประมาณ 80-90 หยวน”นี่ก็ถือเป็นการเตือนด้วยความหวังดี ยุคนี้ไม่ใช่ทุกคนจะมีปัญญานอนโรงพยาบาลได้ โดยเฉพาะฉีเหวินหยางกับอันหนิงเหอ ดูก็รู้ว่าเป็นคนบ้านนอก หาเงินยาก จำใจอาจต้องเลือกที่จะไม่รักษาแน่นอน สีหน้าของสามีภรรยาทั้งสองก็ไม่ดีขึ้นมาทันที พวกเขาทั้งปีก็หาเงินได้ไม่กี่หยวน ในมือมีแค่สี่สิบกว่าหยวน ซึ่งยี่สิบหยวนก็เป็นเงินที่อันจิ่วเม่ยให้ยืมเมื่อวานนี้ อันจิ่วเม่ยเป็นผู้หญิงก็ไม่ได้สบายนัก ปกติก็ใช้เงินเยอะ ไม่รู้ว่าในมือจะมีเงินเหลือสักเท่าไหร่ แล้วอีกหลายสิบหยวนที่เหลือจะไปยืมใครดี?ผลคือยังไม่ทันที่พวกเขาจะพูดอะไร อันจิ่วเม่ยก็พูดขึ้นว่า “ไม่เป็นไรค่ะคุณหมอ รีบจัดการผ่าตัดเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปจ่ายเงิน”หมอจึงหันไปมองนางเอกที่อยู่ข้าง ๆ เห็นว่าเธอแม้จะไม่ได้แต่งตัวอะไรมาก ก็แต่งตัวเหมือนเด็กสาวบ้านนอกทั่วไป แต่ตอนพูดทั้งคนดูมั่นใจมาก ไม่เหมือนคู่สามีภรรยานั่นที่ดูหวาดกลัวและลังเลในแววตาแฝงไว้ด้วยความรู้สึกด้อยและขลาดกลัวหมอไม่ได้ตอบทันที แต่หันไปมองสองสามีภรรยาเพราะเป็นลูกชายของพวกเขา สิทธิ์ในการตัดสินใจสุดท้ายก็อยู่ที่พวกเขา
