“ฮึ พวกเธอคงไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรจากหญิงบ้านนอกคนนั้นหรอกนะ? ทำไมถึงได้ชมเชยหญิงบ้านนอกคนหนึ่งราวกับว่าเธอมาจากในเมืองเลยล่ะ”เยี่ยนเอ๋อหัวเราะเยาะและพูดอย่างเยาะเย้ยเรื่องที่อันจิ่วเม่ยตบรองหัวหน้าโรงงานผ้าตอนเช้านั้น เป็นเธอที่แอบเปิดเผยออกไป หลังจากเรื่องแพร่กระจายออกไป เธอก็ทำเป็นไม่รู้อะไรและไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว แค่ได้ยินอันจิ่วเม่ยถูกวิพากษ์วิจารณ์และด่าว่าก็พอแล้ว แต่ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง คนพวกนี้กลับชมเชยเธอเธอจึงต้องออกมาอธิบายสักหน่อยคนที่กำลังคุยกันอย่างออกรสได้ยินเยี่ยนเอ๋อพูดแบบนั้น สายตาทุกคู่จึงจับจ้องไปที่เธอทันทีเยี่ยนเอ๋อรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาทันที และพูดอย่างภูมิใจว่า “ฉันเห็นกับตาตัวเองตอนเช้า จะเป็นเรื่องโกหกได้ยังไง?”“ผู้หญิงแบบนั้น ต่อหน้าเป็นอย่างหนึ่ง ลับหลังเป็นอีกอย่าง ใครจะรู้ว่าเธอเป็นคนแบบไหนกันแน่!”ภายนอกดูเรียบร้อย แต่ความจริงแล้วก็แอบแย่งหลี่เจียเฟิ่งไปไม่ใช่เหรอ!
เยี่ยนเอ๋อรู้สึกว่านี่เป็นโอกาส จึงพูดทั้งจงใจและไม่จงใจว่าอันจิ่วเม่ยแต่งงานกับสามีโดยใช้วิธีการที่ไม่ถูกต้อง และยังบอกอีกว่าถ้าไม่ใช่เพราะอันจิ่วเม่ยเข้ามาแทรกแซง คนที่ควรจะแต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่งควรจะเป็นตัวเธอเองต่างหากทุกคนจึงรู้ได้ทันทีว่าเยี่ยนเอ๋อรู้จักอันจิ่วเม่ย และเมื่อได้ยินเธอพูดแบบนี้ ก็ชัดเจนว่าอัจิ่วเม่ยเป็นคนที่มีความประพฤติไม่เหมาะสมเพียงไม่นานทุกคนก็เปลี่ยนท่าทีต่างพากัน
