ๆ !”พานซินชมอย่างจริงใจ “แบบที่คุณวาดนี้ตรงกับความคิดของฉันเลย วาดได้ดีมาก!”ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ ใจของอันจิ่วเม่ยก็เต้นแรงเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ เธอกังวลว่าตัวเองมั่นใจเกินไป ความงามใน
สายตาของเธออาจไม่ตรงกับรสนิยมของยุคนี้ ไม่คิดว่าจะได้รับการยอมรับอย่างสูงจากอีกฝ่าย ซึ่งสำหรับเธอแล้วก็สำคัญมากเช่นกัน“จริงเหรอคะพี่ซินหรง การได้รับคำชมจากพี่ช่างเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ”อันจิ่วเม่ยลุกขึ้นยืน เพราะดีใจมากจนดูเหมือนจะไม่รู้จะวางมือวางเท้าอย่างไร ซึ่งก็เป็นโอกาสดีที่จะได้แสดงการแต่งกายของเธอต่อหน้าพานซินหรงตอนเข้ามาก็แค่ทักทายกันเท่านั้น พานซินหรงไม่ได้สังเกตเลยว่าเธอสวมใส่อะไร ตอนนี้พอได้เห็นการแต่งกายของอันจิ่วเม่ย เธอรู้สึกเหมือนตาสว่างขึ้นมาทันที“ชุดนี้เธอออกแบบเองเหรอ?”อันจิ่วเม่ยพยักหน้าอย่างเขินอายเล็กน้อย แล้วยิ้มพูดว่า “ฉันซื้อผ้ามา วาดแบบที่ฉันจินตนาการไว้ แล้วให้คุณย่าช่วยตัดเย็บให้ค่ะ”“มันดูดดีมาก ย่าเธอเองก็ตัดเย็บได้ดีจริง ๆ ดูฝีเข็มที่ละเอียดนี่สิดีกว่าที่คนงานหญิงหลายคนในโรงงานของเราทำเสียอีก!”พานซินหรงชมอย่างจริงใจ แล้วพูดกับอันจิ่วเม่ยว่า “แบบร่างพวกนี้ของเธอฉันเอาทั้งหมด ก่อนหน้านี้ฉันจ้างคนวาดในราคาห้าหยวนต่อชิ้น แต่ฉันไม่พอใจกับผลงานนัก แบบของเธอนี่ต่างกันเลย
ฉันให้สิบหยวนต่อชิ้นเป็นไง? ต่อไปถ้าเธอวาดแบบมาอีก ฉันจะรับซื้อในราคานี้ ถ้าวาดได้ดีเป็นพ
