ิเศษ ค่อยว่ากันอีกที!”แน่นอนว่านี่เป็นข้อเสนอที่ดี อันจิ่วเม่ยตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิดสิบหยวนต่อชิ้น เธอมีแบบร่างอยู่ยี่สิบกว่าชิ้น ครั้งเดียวสามารถทำเงินได้กสองร้อยหยวน เทียบเท่ากับเงินเดือนครึ่งปีของคนงานหลายคนเลยทีเดียว!เมื่อเห็นว่าอันจิ่วเม่ยเป็นคนตรงไปตรงมา พานซินหรงก็แสดงท่าทีสนิทสนมกับเธอมากขึ้น เขาลุกขึ้นพูดว่า “เธอนั่งเล่นอยู่ตรงนี้ก่อนนะ ฉันจะออกไปจัดการเรื่องการตีแผ่นป้าย แล้วก็จะช่วยยื่นคำขอเงินทุนให้เธอด้วย เดี๋ยวก็จะจ่ายให้เธอได้แล้ว”“ได้ค่ะ เรื่องของฉันพี่ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ พี่ไปทำธุระก่อนเถอะค่ะ”อันจิ่วเม่ยหัวเราะอย่างน่ารักและเข้าใจ จนทำให้พานซินหรงรู้สึกเอ็นดูราวกับเป็นน้องสาวพานซินหรงเตรียมตัวจะออกไปจัดการธุระของตัวเอง แต่กลับต้องชะงัก เมื่อประตูถูกเปิดออกเผยให้เห็นกงหยางซื่อยืนอยู่ตรงหน้าท่าทีเลิ่กลั่กของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าเพิ่งแอบฟังอยู่ และยังไม่ทันเก็บอาการ ใบหน้าที่แสดงความลับ ๆ ล่อ ๆ ยิ่งทำให้พานซินหรงรู้สึกไม่พอใจ
พานซินหรงขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว เธอยังไม่ลืมเหตุผลส่วนตัวของกงหยางซื่อที่ส่งผลกระทบต่อโรงงานโดยตรง เพราะเขา โรงงานถึงกับหยุดซื้อผักจากสหกรณ์จำหน่ายอาหารในโรงงานช่วงนี้จึงย ่าแย่จนคนงานพากันบ่นเสียงเซ็ง และเกือบจะเกิดปัญหาวุ่นวายตามมา“กงหยางซื่อถ้าจำไม่ผิด ตอนนี้เป็นเวลาทำงานนะ คุณไม่ไปทำงานของตัวเอง มายืนทำอะไรที่นี่?”กงหยา
