วลี่เซียนพูดนั้นได้ยินชัดเจน
อีกฝ่ายดูเหมือนจะโกรธและด่าเว่ยป๋อหลินสักพัก เขาเองก็รู้สึกหงุดหงิดเช่นกัน จึงตอบกลับไปว่า “ตอนแรกคุณบอกผมว่าเป็นแค่สาวบ้านธรรมดา ๆ แต่พอมาถึงถึงได้รู้ว่าไม่ใช่อย่างนั้นเลย! เธอมีชื่อเสียงดีในหมู่บ้าน และยังมีเงินด้วย”“ผมคิดจะมอบนาฬิกาข้อมือของผมให้เธอ แต่เธอกลับเอานาฬิกาที่เพิ่งซื้อใหม่มาให้ผมดู เป็นนาฬิกาข้อมือผู้หญิงใหม่เอี่ยมไม่อยู่ในระดับเดียวกับของมือสองของผมเลย! ผู้หญิงคนนี้ยากที่จะจีบได้ และเป็นเพราะข้อมูลที่คุณได้มาก่อนหน้านี้ไม่ถูกต้อง ไม่สามารถโทษผมได้ทั้งหมดที่งานไม่สำเร็จ!”“งานที่คุณสัญญาไว้ก่อนหน้านี้ ผมไม่เอาแล้ว คุณหาทางพาผมกลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คนจะอยู่ได้จริง ๆ !”“อะไรนะ? ผมมาที่นี่ก็เพราะงานนั้น คุณจะทิ้งผมแบบนี้ได้ยังไง?หลัวลี่เซียนอย่าให้มันมากไปนะ คุณไม่กลัวว่าผมจะแฉคุณหรือไง?”…เว่ยป๋อหลินด่าอยู่ในนั้นพักใหญ่ไม่นานอีกฝ่ายคงรำคาญจึงตัดสายเขาไปเลยเว่ยป๋อหลินโมโหอยู่ข้างใน พนักงานข้างนอกได้ยินเสียง กลัวว่าเขาจะทำโทรศัพท์แตก จึงรีบเข้าไปดูสถานการณ์ อันจิ่วเม่ยแสร้งทำเป็นกลัวแล้วเดินจากไป
วันนี้ได้ข้อมูลดีทีเดียว ยืนยันได้ว่าเว่ยป๋อหลินมีคนสั่งการอยู่จริงๆ ไม่ใช่แค่เธอคิดไปเอง ทำให้รู้สึกโล่งใจขึ้นมากจากนี้อนุมานได้ว่ารองหัวหน้าโรงงานผ้าคนนั้นก็น่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังเช่นกัน แล้วจะเป็นเว่ยป๋อหลินคนเดียวกันนี้หรือเปล่า?
