ลินคนนี้แสดงออกมาอย่างจงใจนั้นผิดปกติอย่างชัดเจนที่แย่ไปกว่านั้นคือ อันจิ่วเม่ยรู้สึกว่าความชอบที่เว่ยป๋อหลินแสดงออกมาอย่างไร้เหตุผลนั้นคล้ายคลึงกับความเกลียดชังที่รองหัวหน้าโรงงานผ้าแสดงออกมา ทั้งคู่ต่างก็ไร้สาระและยากที่จะเข้าใจ
อันจิ่วเม่ยม่รู้ว่าพวกเขามีใครอยู่เบื้องหลังหรือมีแผนการอะไรหรือไม่ เธอจึงได้แต่ระมัดระวังตัวเอง เมื่อได้ยินว่าเว่ยป๋อหลินลาหยุดเข้าเมืองวันนี้ เธอจึงแอบตามมา หวังว่าจะได้ข้อมูลอะไรบ้างผลคือเธอแอบฟังอยู่ข้างนอกครึ่งค่อนวันก็ไม่ได้ยินอะไรที่เป็นประโยชน์ มีแต่เว่ยป๋อหลินบ่นกับพ่อของเขาว่าชีวิตในหมู่บ้านลำบากแค่ไหน ให้รีบพาเขากลับไปหรือไม่ก็ส่งเงินมาให้ ไม่อย่างนั้นเขาจะก่อเรื่องทั้งสองคุยกันสักพักก็วางสาย ตอนที่อันจิ่วเม่ยกำลังกังวลว่าเขาจะออกมาเจอเธอและเตรียมจะจากไป เธอก็ได้ยินเว่ยป๋อหลินเริ่มโทรไปที่อื่น หลังจากพยายามอยู่นาน ในที่สุดก็มีผู้หญิงคนหนึ่งรับสาย“หลัวลี่เซียน เรื่องที่คุณสั่งให้ผมทำก่อนหน้านี้ ผมพยายามอย่างเต็มที่แล้ว แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ติดกับ อีกอย่างเธอดูเหมือนจะเกลียดผมมาก อย่าว่าแต่จะชอบเลย แค่มองผมตรง ๆ ยังยาก! ผมอยู่ที่นี่ไม่ไหวแล้ว ผมอยากกลับไป คุณช่วยคิดหาทางให้ผมหน่อยได้ไหม?”อันจิ่วเม่ยหยุดการเคลื่อนไหวทันที การออกมาครั้งนี้ช่างคุ้มค่าจริง ๆ!เธอหยุดนิ่งทันที พิงประตูเพื่อจะได้ยินชัดเจนยิ่งขึ้นฉันไม่ได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดอะไร แต่สิ่งที่หลั
