ีกเลย จึงถามว่า “จิ่วเม่ยหลานมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” อันจิ่วเม่ยรู้สึกงุนงงเล็กน้อย หลังจากตั้งสติได้ก็พูดว่า“วันนี้หนูโชคดีมาก ได้รู้จักกับหัวหน้าโรงงานผ้า หนูรับปากว่าจะวาดแบบร่างเสื้อผ้าให้เธอ ถ้าวาดได้ดีก็จะได้เงินด้วยนะ อีกไม่กี่วันข้างหน้าหนูต้องยุ่งกับเรื่องนี้ ส่วนเรื่องทำเต้าหู้ก็ขอฝากคุณย่าด้วยนะคะ”ย่าอันไม่เข้าใจว่าแบบร่างเสื้อผ้าคืออะไร รู้แต่ว่ามันต้องเป็นอะไรที่เยี่ยมมาก ๆ แน่ หลานสาวของเธอถึงกับวาดได้ ดวงตาของย่าเปล่งประกายออกมา หลานสาวช่างเก่งจริง ๆ !“ดีแล้ว ๆ หลานอยู่กับงานของหลานไปเถอะ งานที่เหลือย่าทำได้หมดแหละ!”ย่าอันรู้สึกภาคภูมิใจมาก หลานสาวของเธอช่างเก่งเหลือเกินแค่ตกลงความร่วมมือกับร้านสหกรณ์ได้ก็เก่งมากแล้ว ได้คะแนนงาน
เต็มทั้งปีก็สบายใจได้แล้ว แต่เธอก็ยังขยันขันแข็ง ถึงกับสามารถหาเงินได้จากการวาดภาพ และมันก็ถูกต้องตามกฎระเบียบด้วยโอ้โฮ ทำไมเธอถึงรู้สึกอยากออกไปคุยโม้กับคนอื่นขนาดนี้นะ!สุดท้ายอันจิ่วเม่ยก็ไม่ได้ล้างจานชาม ย่าอันผลักเธอออกไปแล้วปิดประตู ให้เธอไปยุ่งกับงานวาดแบบร่างต่อ ส่วนงานบ้านพวกนี้ให้หญิงแก่ ๆ อย่างเธอทำเถอะ!แม้จะช่วยอะไรไม่ได้มากในเรื่องการหาเงิน แต่การทำงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่มีปัญหาช่วงนี้ได้กินดี ย่าอันรู้สึกมีแรงกว่าเดิมมาก โดยเฉพาะช่วงหลัง ๆมานี้มีแต่เรื่องดี ๆ เกิดขึ้น ไม่มีเรื่องให้กังวลใจ จิตใจดี ร่างกายก็ดีต
