ือผู้อื่น ที่สำคัญที่สุดคือเป็นญาติทหาร และยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าหน้าที่ต้าหวังเมื่อพิจารณาทั้งหมดนี้แล้ว พานซินหรงรู้สึกว่าอันจิ่วเม่ยเป็นหญิงสาวที่ดีที่หายากในยุคนี้ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอยังสามารถช่วยให้คนในหมู่บ้านหาเงินและพัฒนาหมู่บ้านได้ตลอด คนที่มีความสามารถแบบนี้ ทำไมกงหยางซื่อถึงไม่พอใจเธอล่ะ?เนื่องจากกงหยางซื่อไม่ชอบใจ โรงงานผ้าของพวกเธอจึงหยุดซื้อผักและแป้งถั่วจากหมู่บ้านหนานเทียนที่สหกรณ์ร้านค้าจัดหาให้จนถึงตอนนี้ ส่วนโรงงานอื่น ๆ เธอเองก็แทบไม่ทราบรายละเอียดมากนักเดิมที เธอคิดว่าเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย กงหยางซื่อเพียงกล่าวว่าหมู่บ้านหนานเทียนมีปัญหาในหลายด้าน เธอจึงรับฟังโดยไม่ได้ซักถามเพิ่มเติม ทว่าตอนนี้ เรื่องกลับดูเหมือนซับซ้อนเกินกว่าที่คิด เธอจึงจำเป็นต้องไปสอบถามหัวหน้าคนอื่น ๆ ที่ไปด้วยกันในวันนั้น เพื่อให้ได้คำตอบที่แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่“ฉันรู้จักเธอ! สหายอันจิ่วเม่ยจากหมู่บ้านหนานเทียน! ไม่คิดว่าจะได้รู้จักเธอด้วยวิธีนี้!”
คิดอย่างนั้นแล้ว พานซินหรงก็ยื่นมือขวาไปหาอันจิ่วเม่ยด้วยความเป็นมิตร พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าอันจิ่วเม่ยไม่คิดว่าเธอจะจำตัวเองได้จากชื่อ รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย จึงพูดอย่างเขินอายว่า “ฮ่า ๆ นี่ก็บังเอิญจริง ๆ ”พานซินหรงอธิบายด้วยความกระตือรือร้น “เช้าวันนั้นฉันมีธุระเลยไม่ได้ไปเยี่ยมชมหมู่บ้านของพวกเธอ ตอนนี้คิดแล้วก็รู้สึ
