รงงานอาหารเองก็กำลังประสบปัญหา ขาดผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะช่วยกระตุ้นยอดขาย หัวหน้าโรงงานสนใจแนวคิดของอันจิ่วเม่ยเป็นอย่างมาก ยิ่งเมื่อได้ลองชิมซอสปรุงสำเร็จที่เธอพัฒนาก็ยิ่งชื่นชอบ เขาเอ่ยด้วยความประทับใจว่า หวังว่าจะได้ร่วมงานกับเธอในอนาคตสำหรับอันจิ่วเม่ยแล้ว นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างไม่คาดฝันเธอไม่คิดว่าหัวหน้าของโรงงานอาหารจะพูดจาดีขนาดนี้แน่นอนว่า ก็ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่เขาอาจจะพูดแบบนี้เพราะไม่อยากปฏิเสธต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ อาจจะเป็นแค่คำพูดสุภาพเท่านั้นแต่อันจิ่วเม่ก็ยังมั่นใจในตัวเองมาก เธอไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
การได้ปรากฏตัวต่อหน้าหัวหน้าโรงอาหารก็ช่วยแก้ปัญหาให้เธอได้มากแล้วส่วนรองหัวหน้าโรงงานผ้านั้น ด้วยความไม่พอใจจึงไปสอบถามคนมากมาย คำตอบที่ได้รับล้วนแต่เป็นคำชมอันจิ่วเม่ย มีบางส่วนที่อิจฉาว่าเธอโชคดีแต่งงานได้ดี แต่ไม่มีใครพูดถึงข้อเสียอะไรเป็นพิเศษดังนั้น รองหัวหน้าโรงงานผ้าจึงถามถึงซื่อหงแล้วชาวบ้านก็มีประเด็นให้บ่นได้เพราะทุกครั้งที่อันจิ่วเม่ยและซื่อหงมีความขัดแย้งกัน มักจะเกิดขึ้นต่อหน้าธารกำนัล ทุกคนรู้ดีว่าซื่อหงทำอะไรไปบ้างนี่คือจุดที่อันจิ่วเม่ยฉลาดแล้ว“รองหัวหน้าโรงงานผ้าเดินวนรอบหมู่บ้าน ไม่ได้ข้อมูลอะไรก็กลับไปครับ”หลานชายคนโตของเหวินฟู่กลับมาพูดแบบนี้ พร้อมทั้งเล่าเรื่องที่ชาวบ้านพูดถึงซื่อหงและอันจิ่วเม่ยอีกรอบ“ดีมาก พวกเราชาวบ้านควรเป็นแบบนี้
