“ผมไปช่วยทำประโยชน์ให้หมู่บ้านนะ ถ้าคุณจะมาเรียกเก็บเงินผมแบบนี้ ไปตัดสินกันต่อหน้าผู้นำหมู่บ้านดีกว่า!”เว่ยป๋อหลินตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว เมื่อเทียบกับเงิน หน้าตาไม่สำคัญอีกต่อไปถ้าเป็นอันจิ่วเม่ย ลี่เฟยอาจจะยังกลัว แต่เว่ยป๋อหลินก็แค่คนหนุ่มที่เพิ่งมาใหม่ ตอนนี้เธอยังจับได้ว่าเขามีจุดอ่อน เธอจึงไม่กลัวเลย“จะไปก็ไปสิ ฉันจะถือโอกาสบอกผู้นำหมู่บ้านเรื่องที่นายยั่วยวนลูกสะใภ้ฉันด้วย! กลางวันแสกๆ ยั่วยวนลูกสะใภ้ฉันให้ขโมยจักรยานในบ้านไปให้ชายชู้ขี่ ฉันอยากรู้นักว่าผู้นำหมู่บ้านจะเข้าข้างฉันหรือนาย!”พอได้ยินคำพูดนี้ เว่ยป๋อหลินก็ตกตะลึง แม้เขาจะเคยคิดอยากได้ผลประโยชน์จากเพ่ยอิง แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา แม่ลูกคู่นี้ช่างไร้ยางอายเสียจริง!ถ้าเขาทำจริง ก็ยอมจ่ายเงินไปแล้ว แต่นี่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ขี่จักรยานเท่านั้น กลับถูกพวกเขาใส่ร้ายป้ายสีขนาดนี้ ใครจะไม่โกรธล่ะ!เขาไม่อาจปล่อยให้ลี่เฟยทำลายชื่อเสียงของตนเช่นนี้ได้ อันจิ่วเม่ยก็ไม่ค่อยมีความประทับใจที่ดีต่อเขาอยู่แล้ว ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นอีกเขาจะเอาชนะใจอันจิ่วเม่ยได้อย่างไร?
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ เรื่องทั้งหมดที่เขาต้องเจอนี้ล้วนเป็นฝีมือของอันจิ่วเม่ยแน่นอนว่าลี่เฟยก็จะไม่พูดถึงเรื่องที่เพ่ยอิงถูกอันจิ่วเม่ยลากกลับมา เพราะมันไม่ใช่เรื่องดีนัก ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดีส่วนคนอื่น ๆ ก็คงไม่กล้าพูดถึงง่าย ๆ พวกเขายังหวังให้อันิ จิ่วเม่ยพา
