อยู่ วางใจเถอะ ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอสมหวังหรอก ชาตินี้เธอจะอยู่กับคนโง่อย่างสงบเสงี่ยมหรือไม่ก็อย่าโทษว่าฉันไม่ปรานี!”เพ่ยอิงตกใจจนตัวสั่น แต่ในใจยังไม่ยอมรับ ก็แค่โชคดีได้แต่งงานกับหลี่เจียเฟิ่งเท่านั้นเอง ทำไมถึงได้หยิ่งผยองขนาดนี้?แต่คำพูดนี้เธอไม่กล้าพูดออกมา ได้แต่ตั้งใจแน่วแน่ยิ่งขึ้นที่จะเข้าใกล้เว่ยป๋อหลิน มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะพาเธอออกจากหลุมลึกของตระกูลหลี่ได้ เธอต้องออกไปจากที่นี่ ไปใช้ชีวิตแบบคนรวยไม่ทันที่เธอจะคิดอะไรมาก ทั้งสองคนก็มาถึงหน้าบ้านตระกูลหลี่แล้ว
อันจิ่วเม่ยไม่ใช่ครั้งแรกที่มาบ้านตระกูลหลี่ เธอคุ้นเคยกับที่นี่ดีจึงผลักประตูเข้าไปแล้วโยนเพ่ยอิงลงในลานบ้านราวกับทิ้งขยะจากนั้นก็ตะโกนเรียกหาลี่เฟย“พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้ออกมาเร็วเข้า! ฉันช่วยจัดการลูกสะใภ้ที่ไม่เชื่อฟังให้แล้วนะ”ลี่เฟยที่กำลังนอนกลางวันอยู่ในบ้าน แต่เดิมไม่อยากสนใจเธอแต่พอได้ยินว่าเธอมาทะเลาะกับเพ่ยอิงอีกแล้ว ก็นอนไม่หลับทันที รีบลุกขึ้นออกไปดูก่อนที่เธอจะแต่งตัวเสร็จออกไป หลี่ถังก็ออกมาก่อนแล้ว เขารีบร้อนดึงเพ่ยอิงที่ล้มอยู่บนพื้นขึ้นมา พลางถามด้วยความห่วงใย “เมียจ๋า เธอเป็นอะไรไป?”อันจิ่วเม่ยยิ้มกว้างแล้วพูดกับหลี่ถังว่า “หลี่ถัง น้าสามกำลังช่วยนายสั่งสอนเมียอยู่นะ! เมียของนายไม่เชื่อฟัง เธออยากหนีไปกับผู้ชายคนอื่น ไม่ต้องการนายแล้ว!”“แกพูดเหลวไหลอะไรของแก!”ลี่เฟยวิ่งออกมาปิดหูลูกชาย จ้องอันจิ่
