วเม่ยอย่างดุดันรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายแม้แต่ลูกชายที่สติปัญญาบกพร่องของเธอก็ยังคิดจะรังแก
แต่เธอมาช้าเกินไป หลี่ถังได้ยินทุกคำพูดของอันจิ่วเม่ยอย่างชัดเจน เขามองเพ่ยอิงอย่างไม่อยากเชื่อ จากนั้นก็แหงนหน้ามองฟ้าแล้วร้องไห้ออกมา“ฉันไม่ได้พูดเหลวไหลนะ ลูกสะใภ้พี่ สงสารเจ้าหนุ่มยุวชนที่เพิ่งมาใหม่ เป็นห่วงที่เขาต้องเดินทางไกลไปเมือง เลยอาสาเอาจักรยานที่บ้านไปให้ยืม คนที่ต้องเดินไปเมืองมีตั้งเยอะแยะ ทำไมเธอไม่ให้คนอื่นยืม แต่กลับจะให้หนุ้มยุวชนคนนั้นยืมล่ะ?”อันจิ่วเม่ยยืนกอดอกดูเหตุการณ์อย่างสนุกสนาน ลี่เฟยก็ไม่ทำให้เธอผิดหวัง พอได้ยินก็จ้องหน้าเพ่ยอิงทันที “เป็นเรื่องจริงเหรอ?”เพ่ยอิงส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ใช่ค่ะ ฉันแค่…”“งั้นก็เป็นเรื่องจริงสินะ! ดีนักแกนี่ นังตัวแสบเนรคุณ ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกให้ลูกชายฉันแต่งงานด้วยก็แล้วไป นี่ยังไม่ทันไรก็ไปมองผู้ชายคนอื่นอีกแล้ว แกไม่รู้จักอายเลยหรือไง! วันนี้ฉันจะตีแกให้ตายไปเลย นังตัวเนรคุณ!”ลี่เฟยกดเพ่ยอิงลงกับพื้นแล้วทั้งตีทั้งด่า หลี่ถังยืนอยู่ที่เดิม ไม่มีทีท่าว่าจะเข้าไปช่วยเลย แม่ของเขาบอกว่า ถ้าเมียไม่เชื่อฟังก็ต้องสั่งสอน ไม่งั้นเธอจะไปกับผู้ชายคนอื่น แล้วเขาก็จะไม่มีเมียเขาคิดว่าแม่พูดถูก ถ้าเมียอยากไปกับผู้ชายคนอื่น ไม่ชอบเขาก็ต้องตี!
หลังจากที่พ่อของเพ่ยอิงถูกปลดจากตำแหน่งเลขาธิการประจำหมู่บ้านก็ไม่ได้ติดต่อกับตระกูลหลี่อีกเลย ไม่สนใ
