อาเสียเลย สมควรได้รับการขัดเกลาเสียหน่อยดังนั้น เหวินฟู่จึงกล่าวว่า “ไม่มีอะไรอื่นให้ทำอยู่แล้ว เธอก็จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก็พอ ไปเร็วกลับเร็วไม่มีปัญหาหรอก”พูดพลางตบไหล่เขา แล้วยิ้มพูดว่า “หนุ่มน้อยแข็งแรงอย่างเธอควรได้ออกกำลังกายบ้าง”“…” เว่ยป๋อหลินคิดในใจว่า ออกกำลังกายบ้าบออะไรล่ะ
ในที่สุด เขาก็เตรียมตัวเดินเท้าไปเมืองด้วยความไม่เต็มใจแต่ทว่าฟ้ากลับไม่ปิดทางคน เมื่อใกล้ถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน เว่ยป๋อหลินก็พบกับเพ่ยอิงที่กำลังจะไปบันทึกคะแนนงานเว่ยป๋อหลินมีรูปร่างหน้าตาดี ทั้งยังเป็นยุวชนที่มีความรู้จากในเมือง และยังยอมจ่ายห้าหยวนต่อเดือนเพื่อพักอาศัยที่บ้านของซื่อหงคนหูตาไวต่างรู้ว่าเขาเป็นคนมีเงิน เพ่ยอิงอดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดบางอย่างแม้ว่าตอนนี้ชีวิตในบ้านตระกูลหลี่จะยังพอไปได้แต่ก็เพียงชั่วคราวเท่านั้น ครอบครัวลูกชายคนโตและครอบคนรองยังไม่ได้แยกครอบครัว ค่าอาหารและค่าใช้จ่ายทั้งหมดออกจากส่วนกลาง ครอบครัวของลูกชายรองตระกูลหลี่ทำงานหนักมากหลังจากเธอจ่ายเงินเดือนบางส่วน ตัวเองก็ยังมีเหลือแต่หลังจากแยกครอบครัวแล้วก็ไม่แน่ ครอบครัวใหญ่ตระกูลหลี่ไม่ทำอะไรนอกจากการพึ่งพาพ่อแม่ ไม่มีความสามารถอะไร แถมหลี่ถังก็เป็นคนโง่ ซ ้ายังมีน้องสาวอีกสองคนอีก ถึงเด็กสองคนนั้นลี่เฟยจะไม่ค่อยสนใจ สุดท้ายก็ยังเป็นลูกอยู่ดีหากจะต้องแยกจากครอบครัวจริง ๆ เด็กสองคนนั้นก็ยังคงมีครอบครัวใหญ่อยู่เคียง
