เด็กหญิงทั้งสามรีบคว้าขนมมากินด้วยความดีใจ เจียลี่เองก็แบ่งขนมเซ่าปิ้งให้อวี้หลันและหลี่ฉีหมิ่นคนละชิ้น หลานสาวสองคนที่เห็นพี่สาวทำก็รีบทำตามด้วยความน่ารักอวี้หลันช่วงนี้มักนำของกินมาฝากเด็ก ๆ บ่อย ๆ แม้จะเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ก็ทำให้ลูกและหลานสาวดีใจกันจนตาเป็นประกายเด็ก ๆ ต่างหวังให้แม่ใจดีแบบนี้ต่อไปนาน ๆอวี้หลันเองก็ยิ้มพึงพอใจเมื่อเห็นลูกสาวและหลานสาวคอยเอาอกเอาใจ คิดในใจว่า ‘มีลูกสาวก็ดีอย่างนี้เอง ช่างเอาใจใส่และมีน ้าใจจริง ๆ ก่อนหน้านี้เราช่างโง่เขลาเสียจริง’อวี้หลันหันไปมองหลานสาวสองคนที่ติดกับเจียลี่ราวกับปาท่องโก๋ ‘ลี่เฟยเองก็ไม่ต่างกัน มีลูกสาวน่ารักตั้งสองคน แต่กลับไม่เคยใส่ใจดูแลให้ดี’อวี้หลันถอนหายใจเบา ๆ เพราะอดคิดไม่ได้ว่า ก่อนหน้านี้เธอเองก็ไม่ได้ต่างจากพี่สะใภ้ใหญ่ เธอปล่อยให้ลูกสาวต้องคอยเอาอกเอาใจครอบครัวบ้านใหญ่โดยไม่ได้สนใจความสุขของลูกและแล้วอวี้หลันก็ตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เธอจะดูแลลูกสาวและหลานสาวทั้งสองด้วยความรัก ไม่คิดผลักไสให้ใครอีกต่อไป
ขณะที่เด็ก ๆ และผู้ใหญ่ต่างผลัดกันแบ่งขนมให้กัน บรรยากาศในบ้านก็อบอวลไปด้วยความอบอุ่นและความสุขที่แบ่งปันถึงกันอย่างง่ายดายในขณะเดียวกัน อันจิ่วเม่ยไม่รู้เลยว่าตัวเองได้ช่วยเปลี่ยนแปลงครอบครัวหนึ่งไว้ พอกลับถึงบ้านก็เจอหมิ่นเหลียนซินยืนรออยู่หน้าประตูบ้านอันจิ่วเม่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย สาวน้อยคนนี้ไม่รู้จักเหน็ดเหน
