อันจิ่วเม่ยหันขวับกลับมา ตวัดสายตามองอย่างดูแคลน ก่อนจะยิ้มเยาะพร้อมพูดว่า “ขอโทษนะ ฉันเป็นคนขี้โมโห ไม่คิดจะช่วยคุณแล้ว หาทางเอาเองแล้วกัน ฉันเกลียดที่สุดคือพวกขอความช่วยเหลือแล้วยังทำตัวหน้าด้าน ๆ แบบนี้ ฉันไม่ชอบ!”ทุกคนต่างตกตะลึง ไม่คิดว่าสาวน้อยคนนี้จะมีอารมณ์ร้อนแรงถึงเพียงนี้สถานการณ์เริ่มตึงเครียดเมื่อสาวน้อยคนหนึ่งทำเกินเหตุ แต่ใครจะโทษเธอได้ล่ะ? นี่มันฤดูเก็บเกี่ยวนะ อันจิ่วเม่ยก็แค่พยายามช่วยเหลือเท่านั้นเองทันใดนั้น สายตาของอันจิ่วเม่ยก็สะดุดกับร่างบางของสาวน้อยคนหนึ่ง ดูท่าเธอคงขาดสารอาหารแน่ ๆ จึงรีบเข้าไปช่วยถือกระเป๋าให้ สาวน้อยรู้สึกซาบซึ้งมาก เธอยิ้มกว้างพลางแนะนำตัวอย่างร่าเริง“สวัสดีค่ะสหาย ขอบคุณมากนะคะ ฉันชื่อฟางเจียวเหม่ยค่ะเรียกฉันว่าเจียวเหม่ยก็ได้นะคะ”เห็นดังนั้น คนอื่น ๆ ก็เริ่มแนะนำตัวตามกัน นอกจากเว่ยป๋อหลินแล้ว ยังมีหนุ่มหล่อชื่อจ้าวเฉินซาน สาวสวยที่เพิ่งก่อเรื่องชื่อหนิงอวี่หรานและสาวร่าเริงอีกคนชื่อหมิ่นเหลียนซินแม้หนิงอวี่หรานจะอารมณ์บูด ๆ แต่ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษจ้าวเฉินซานจึงอาสาช่วยแบกของให้ทันที ส่วนเว่ยป๋อหลินก็รีบไปช่วย
หมิ่นเหลียนซินแต่เธอกลับปฏิเสธอย่างมั่นใจ “ฉันมาพัฒนาชนบทนะ! ถ้าแค่นี้ยังไม่ไหว ฉันมาทำไมกัน?”อันจิ่วเม่ยชูนิ้วโป้งให้เธอ นี่แหละคือยุวชนรุ่นใหม่ที่น่าภูมิใจ! เธอพูดชื่นชม “เก่งมาก! หมู่บ้านเราต้องพึ่งพวกเธอแล้วล่ะ”หมิ่นเหลียน
