จากนั้น เยว่โม่โฉวหยิบสมุดโน้ตจิ๋วออกมาดูคำถามที่เตรียมไว้อย่างดี และเตรียมปากกาพร้อมจดทุกคำพูดของอันจิ่วเม่ยเห็นได้ชัดว่าเขาทำงานนี้อย่างจริงจังสุด ๆส่วนย่าอันรู้ว่ามีคนมาสัมภาษณ์เรื่องหมู่บ้านที่บ้าน เธอตกใจจนต้องหลบไปซ่อนตัวในครัว ไม่กล้าโผล่หน้าออกมา ได้แต่แอบดูอยู่ที่ประตู ในใจรู้สึกภูมิใจในตัวหลานสาวจนอกจะแตกสิ่งที่หลานสาวทำได้รับการยอมรับจากทุกคนแล้ว สมกับคำพูดที่ว่ามังกรเกิดจากมังกร หงส์เกิดจากหงส์ แม้ว่าลูกหลานตระกูลใหญ่จะเติบโตในสลัมแต่ก็ย่อมมีวันผงาดและเปล่งประกายในที่สุดทางเยว่โม่โฉวหลังจากที่หายเหนื่อยแล้ว เขาก็เริ่มยิงคำถามใส่อันจิ่วเม่ยทันทีเขาเริ่มซักไซ้เรื่องครอบครัวและการศึกษาของอันจิ่วเม่ยก่อนจากนั้นก็ถามว่าทำไมเธอถึงคิดวิธีเจ๋ง ๆ ให้สหกรณ์ร่วมมือกับหมู่บ้านได้ มีใครอยู่เบื้องหลังคอยชี้แนะหรือเปล่า สุดท้ายยังต้องพูดถึงความรู้สึกด้วย เป็นขั้นตอนมาตรฐานของการสัมภาษณ์นั่นเองอันจิ่วเม่ยยิ้มอย่างภาคภูมิใจขณะเล่าเรื่องราวชีวิตของเธอ“ฉันเติบโตมากับคุณย่าค่ะ แม้จะไม่ได้เรียนหนังสือมากนัก แต่ก็แอบหัดอ่านตัวอักษรไม่กี่ตัวตอนเด็ก ๆ น่ะค่ะ” เธอหัวเราะเบา ๆ “พอ
แต่งงานแล้วก็พาคุณย่ามาอยู่ด้วยกัน ฉันรักคุณย่ามาก ๆ ค่ะ อยากให้คุณย่าไม่ต้องเหนื่อยและดูแลท่านไปตลอดค่ะ”ดวงตาของอันจิ่วเม่ยเป็นประกายขึ้นเมื่อพูดถึงแรงบันดาลใจในการทำงาน“วันหนึ่งฉันไปที่สหกรณ์ แล้วเห็นว่าคนในเมืองหลาย
