่างบอบช ้าตรงหน้าแม้ว่าทั้งสองจะไม่สนิทกันมากนัก แต่ภาพที่เห็นทำให้อันจิ่วเม่ยรู้สึกโกรธจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ เธอสงสัยว่าใครกันที่โหดร้ายถึงขนาดทำร้ายคนได้ขนาดนี้“ไม่เป็นไรจิ่วเม่ย ฉันไม่เป็นไร….” ฟางหรูพยายามฝืนยิ้ม เค้นกำลังยืนให้มั่นคง ก่อนจะค่อย ๆ เดินต่อไปอย่างทุลักทุเลอันจิ่วเม่ยรีบเข้าไปประคอง “พี่ฟางหรู พี่เจอปัญหาอะไรหรือเปล่า? มีอะไรที่ฉันช่วยได้ไหม” แม้เธอจะไม่ใช่คนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่เธอก็ทนเฉยไม่ได้เมื่อเห็นผู้หญิงด้วยกันถูกทำร้ายขนาดนี้
ฟางหรูเดิมทีไม่อยากพูด แต่เมื่อเห็นแววตาจริงใจของอันจิ่วเม่นก็อดไม่ได้ที่จะน ้าตาคลอ เด็กสาวที่เพิ่งรู้จักยังใส่ใจเธอ ในขณะที่คนในครอบครัวกลับทำเป็นมองไม่เห็น ช่างน่าขันจริง ๆฟางหรูทรุดตัวลงนั่งบนพื้นหญ้า ค่อย ๆ ดึงผ้าโพกศีรษะออกเผยให้เห็นบาดแผลทั้งหมด ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ “สามีของฉันไปมีผู้หญิงอื่น ฉันจับได้ เขาเลยทำร้ายฉันจนเป็นแบบนี้…”“…” อันจิ่วเม่ยนิ่งเงียบ เธอกัดฟันกรอด รู้สึกโกรธจนตัวสั่นเป็นไปตามที่เธอคาดไว้จริง ๆ ดูท่าทางของอีกฝ่ายแล้วก็รู้ว่าต้องถูกผู้ชายทำร้าย!ทันใดนั้นอันจิ่วเม่ยก็ได้สัญญากับตัวเองว่าจะต้องช่วยหญิงสาวให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!ความเงียบอันน่าอึดอัดถูกทำลายลงเมื่อฟางหรูเอ่ยปากขึ้นด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ “คนทั้งบ้าน แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขของฉันเอง ก็รู้เรื่องนี้กันหมด มีแค่ฉันคนเดียวที่โ
