คนขับรถแทรกเตอร์มาถึงพร้อมกระเป๋าเงินอัดแน่น หลังจากตกลงราคากันเสร็จ เขาก็ควักเงินจ่ายทันใด ราคาผักอาจไม่แพง แต่ด้วยปริมาณมหาศาล ทำให้ครอบครัวที่มีผักเยอะได้กำไรงาม ๆหลายหยวนทีเดียว!พอเห็นเงินในมือ หลายคนถึงกับน ้าตาคลอ นี่มันความรู้สึกที่ไม่ได้สัมผัสมานานแสนนานชาวบ้านคนอื่น ๆ มองดูด้วยความอิจฉา แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าอีกไม่นานก็คงจะถึงคิวของบ้านตนบ้าง เลยไม่รู้สึกขมขื่นนักเมื่อได้รับเงินแบ่งส่วนเรียบร้อยแล้ว แต่ละคนก็แบ่งส่วนที่กำหนดไว้ให้ผู้นำหมู่บ้าน จากนั้นแยกย้ายกันกลับบ้าน เพราะยังมีงานอีกมากที่รออยู่เหวินฟู่เดินเข้ามาหาอันจิ่วเม่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยน “สองวันนี้เธอทำงานหนักมากแล้วนะ กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ รอให้โรงงานจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ค่อยไปช่วยสอนพวกเขาก็ได้”อันจิ่วเม่ยยิ้มหวาน “ได้ค่ะ ขอบคุณลุงเหวินที่เป็นห่วงนะคะ”หลังจากพูดคุยอีกเล็กน้อย อันจิ่วเม่ยก็ขอตัวกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวสอนงานให้ชาวบ้านในวันรุ่งขึ้น เมื่อกลับถึงบ้าน เธอเห็นย่าอันนั่งสานตะกร้าไม้ไผ่อยู่หน้าลานบ้าน จึงเข้าไปนั่งคุยเล่นกับคุณย่าสักพัก ก่อนจะเข้าไปเตรียมอาหารให้คุณย่า
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เธอบอกย่าอันว่าเตรียมอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว พร้อมขอตัวเข้าห้องเพื่อไปเตรียมแผนสอนในวันพรุ่งนี้และพักผ่อนเร็วหน่อย ย่าอันพยักหน้าอย่างเข้าใจ พร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนให้อันจิ่วเม่ยก่อนจะลุกไปทานอาหารอันจิ่วเม่ยปิดประต
