ูห้องได้ เธอรีบเข้าไปในมิติของตนทันที เธอแวะเล่นกับปลาคาร์ฟตัวน้อยที่ว่ายวนอยู่ในสระน ้า แวะตรวจดูแปลงผักอันอุดมสมบูรณ์ ก่อนจะเข้าไปในโซนหนังสือที่เต็มไปด้วยตำราและคู่มือมากมาย นั่งลงเพื่อเตรียมเนื้อหาที่จะใช้สอนชาวบ้านในวันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเช้าวันรุ่งขึ้น อันจิ่วเม่ยตื่นเช้ากว่าปกติจนรู้สึกง่วงงุน แต่เมื่อนึกถึงภารกิจสอนชาวบ้านเพาะถั่วงอกที่จะเริ่มในอีกไม่กี่วัน ซึ่งต้องตื่นเช้าทุกวันแน่ ๆ เธอจึงตัดสินใจงีบต่อให้เต็มอิ่มในช่วงที่ยังพอมีเวลาพักหลังจากตื่นนอน อันจิ่วเม่ยควานหาเนื้อหนึ่งจินในมิติ เตรียมมุ่งหน้าไปยังบ้านตระกูลหลี่ด้วยความมุ่งมั่น หวังจะพบหลี่เฉินฟู่และชิวหรงให้ได้ทันทีที่ได้ยินว่าอันจิ่วเม่ยมาที่บ้าน สามีภรรยาสูงวัยคู่นี้ถึงกับโกรธจัด ชิวหรงตะโกนใส่ลี่เฟยด้วยน ้าเสียงแข็งกร้าว “ไล่ไปซะ! ฉันไม่อยากเห็นหน้านังเด็กนี่อีกแล้ว!”
ชิวหรงเดือดดาลที่อันจิ่วเม่ยเลือกช่วยเหลือคนนอกก่อนจะคิดถึงครอบครัว เธอรู้สึกโกรธถึงขั้วกระดูก ไม่ต้องการพบเจอลูกสะใภ้คนนี้อีกลี่เฟยที่กำลังไม่พอใจอยู่แล้ว รีบรับคำสั่งทันที วิ่งออกมาด้วยใบหน้าถมึงทึง ตะโกนบอกอันจิ่วเม่ยเสียงดัง “ไสหัวไปซะ!”แต่ทว่าอันจิ่วเม่ยไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ เธอจ้องลี่เฟยเขม็ง ผลักเขาออกไปเบา ๆ แล้วเดินตรงเข้าไปในบ้านตระกูลหลี่ พลางตะโกนว่า“พ่อกับแม่คะ หนูรู้ว่าท่านโกรธ แต่ทุกอย่างที่หนูทำก็เพื่อครอบครัวเรา
