เมื่อผู้นำหมู่บ้านได้ยินคำว่า “หมู่บ้านดีเด่น” ดวงตาก็ถึงกับเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น เพราะตำแหน่งนี้หมายถึงทรัพยากรและการสนับสนุนมากมายที่จะหลั่งไหลเข้ามาชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านก็จะดีขึ้นตามไปด้วย ก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกหนักใจและกังวลกับปัญหาต่าง ๆ ที่หมู่บ้านต้องเผชิญแต่ตอนนี้ อันจิ่วเม่ยกลับเป็นคนที่คิดหาทางออกและสร้างโอกาสใหม่ ๆ ให้กับหมู่บ้านด้วยความมุ่งมั่น เหวินฟู่รู้สึกอึ้งในความฉลาดและมองการณ์ไกลเกินวัยของหญิงสาวคนนี้ทันทีผู้นำหมู่บ้านมองหลานสาวอย่างไม่อยากเชื่อ “อันจิ่วเม่ย นี่เธอพูดจริง ๆ เหรอ?”มือเขาสั่นระริกราวกับคนเพิ่งถูกรางวัลใหญ่ เรื่องนี้ช่างเหนือความคาดหมายจนแทบไม่กล้าฝัน!“จริงยิ่งกว่าจริงค่ะ”อันจิ่มเม่ยพยักหน้าหงึก ๆ ดวงตาเป็นประกาย“ตอนนี้ร้านสหกรณ์ขาดแคลนอาหารและผักสดจนหัวปั่น นี่แหละโอกาสทองของพวกเรา! ถ้าเราช้า คนอื่นจะฉกฉวยไปก่อนก็ได้นะคะเราต้องรีบคว้าไว้”เหวินฟู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “พูดง่ายแต่ทำยากนะ ไม่เคยมีใครทำมาก่อน แถมหมู่บ้านเราก็ไม่มีอะไรโดดเด่น แถมหมู่บ้านของเราก็ใช่ว่าจะรู้หนังสือกัน จะไปสู้หมู่บ้านอื่นได้ยังไง”
แม้จะทุ่มเทสุดหัวใจเพื่อลูกบ้าน แต่เหวินฟู่ก็รู้สึกหมดหวังกับข้อจำกัดมากมาย“ไม่เป็นไรค่ะ อย่างน้อยเราก็ต้องลองนะคะ” อันจิ่วเม่ย พูดอย่างมุ่งมั่น “นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะช่วยชาวบ้านได้ ทั้งลุงและชาวบ้านเคยช่วยหนูมาตั้งเยอะ คราวนี้ถึงคิวหน
