ูบ้างแล้ว ใครจะรู้บางทีเราอาจจะทำสำเร็จก็ได้นะคะ?”ไป๋ชิงที่นั่งฟังอยู่ ตาเป็นเป็นประกาย รีบสนับสนุนทันที “นั่นสิลองดูก็ไม่เสียหลาย ถ้าสำเร็จก็ดีไม่ใช้เหรอ? ไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไรอย่างน้อยเราก็ได้ลองทำ นะ”เหวินฟู่ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะตบขาดังผัวะพร้อมอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น“เอาสิ! ลองดูเลย ถ้าเธอทำสำเร็จจริง ๆ นะ รับรองว่าชื่อของเธอจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์หมู่บ้านเราเลยทีเดียว!”“และฉันสาบานได้เลยว่า ต่อให้ใครอยากรังแกเธอ ก็ต้องคิดหนักก่อนจะกล้าทำแน่”เหวินฟู่ประกาศก้องหัวใจของเหวินฟู่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ชีวิตมาครึ่งทางแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขากล้าฝันไกลขนาดนี้ แต่ในใจกลับเปี่ยมไปด้วยความหวัง
ถ้าแผนนี้สำเร็จ ไม่ใช่แค่ได้เข้าร่วมประกวด แต่อาจคว้าแชมป์มาครองเลยก็ได้!อันจิ่ยเม่ยรู้สึกโล่งอกเมื่อได้รับไฟเขียวจากหมู่บ้านเธอรีบหยิบถั่วงอกสด ๆ อาหารและซอสหมักที่เตรียมมาให้เขาลองชิม ต้องแน่ใจก่อนว่าอร่อยถูกปาก จึงจะมีความมั่นใจพอไปเจรจากับคนอื่นต่อไป“ลุงเหวินกับป้าไป๋ลองชิมดูสิค่ะ”เหวินฟู่ค่อย ๆ ชิมทีละคำ ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะทำงานมาทั้งวันจนหิวโซ หรือเพราะอะไร แต่พอได้ลิ้มรสอาหาร ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเป็นประกาย!ผัดถั่วงอกที่ดูจะธรรมดาแต่กลับ กรอบหอมหวาน บะหมี่ก็มีรสชาติแปลกใหม่ไม่เหมือนใคร เป็นอาหารที่เขาไม่เคยสัมผัสลิ้นมาก่อนในชีวิต“เยี่ยมมาก! อร่อยสุด ๆ ไปเลย! ฝีมือเธอนี่ไม่
